فضاسازی های مسئولیت‌گریز
نماینده‌ای قسم می‌خورد و از نردبان رأی ملت بالا می‌رود و نه تنها به چارچوبهای وظایف شرعی و قانونی و شهروندی خویش پای‌بند نیست، بلکه خوراک‌ساز و آلت‌دست بیگانگان می‌شود و این هم مصیبتی بر مصائب ملت می‌شود.
کد خبر: ۲۲۹۱۵
تاريخ: ۱۵ آذر ۱۳۹۵ - ۱۲:۲۴
نصر عزیزی- اتاق فکر جریان مشترک دولت و اصلاحطلبان در تدارک تولید و عرضه موضوع برای اقناع افکار عمومی است پشت این دیدگاه چند نیّت وجود دارد:

الف- انحرافات فضای مطالبات جامعه از مسئولان به موضوعات غیرضرور

ب- سوژهیابی برای خوراک رسانههای همراه و مشغولسازی از طریق مبادلات بی خاصیت

ت- جا انداختن موضوعات و مسائل فرعی به جای مسائل اصلی جامعه

د- جلب و حفظ آرای خاکستری برای انتخابات آینده

و- پنهانسازی ناتوانیهای دولت در تحقق وعدههای انتخاباتی

اگر با دقت ملاحظه شود، شرط صداقت و روراستی با مردم این است که مسئولان صادقانه مسائل و مشکلات را با مردم در میان گذاشته و مردم را که ولی نعمتشان هستند، نامحرم ندانسته و موفقیتها را بر اساس واقعیتها مطرح و نارساییها را در میان و از فرصتها و ظرفیتها و توانمندیهای مردمی استفاده نمایند.

سرگرمیهای خودساخته دولت در خصوص برجام صرف نظر از مزایای تئوری و نظری آن، خسارتهای زیادی در جامعه بر جای گذاشت. از منظر کارشناسی محاسبه ارزش مالی هزینههای فرصتهای از دست رفته و هزینههایی که در کف میدان محقق گردید و هزینههای باز دارنده تولید فکر برای جایگزینیهای فراوان، هزینه وقت مسئولان و رسانهها و ساختارها و نظامهای درگیر موضوع و... از مرز میلیاردها دلار میگذرد.

امروز دولت به جای عذرخواهی از ملت و حتی اعلام بی توفیقی، رویکرد فریبسازی افکار عمومی را درپیش میگیرد.

مشاورههای غلط و جهتدار باعث میشود تا رئیس جمهور محترم صدها درد و آلام اجتماعی را که رفع آنها وظیفه ذاتی دولت بوده را مایه نگرانی و دغدغه دولت ندارند ولی لغو یک سخنرانی بی خاصیت که ارزش معنوی و مادی صدها نوع از آن یک میلیاردم ارزش هزینههای یک آسیب اجتماعی نیست، مایه شرمساری وی میگردد.

ناگفته پیداست در قاموس فضای فکری اینگونه مواضع برای دلخوشی و قانعسازی گروهی لیبرال زده و به اصطلاح طرفداران حقوق بشر و حقوق شهروندی و آزادی به اصطلاح بیان مطرح میشوند که در پیغامهای امام راحل خطاب به شیخ حسینعلی منتظری و متن وصیت نامهسیاسی الهی ایشان، این نوع رضایت جوییها و دلجوییها بشدت محکوم شده است.

نمایندهای قسم میخورد و از نردبان رأی ملت بالا میرود و نه تنها به چارچوبهای وظایف شرعی و قانونی و شهروندی خویش پایبند نیست، بلکه خوراکساز و آلتدست بیگانگان میشود و این هم مصیبتی بر مصائب ملت میشود.

مروری بر روزهای مشوش و نگرانیساز مجلس ششم و جریان فتنهساز تداعی کننده برخی رویکردهای مشغولسازیهای جاری است و باید عبرتی برای مسئولان فعلی باشد که در فضاسازیهای تبلیغاتی تحت تأثیر نفوذیها و بدخواهان قرار نگیرند.

بیان آلام و دردهای جامعه باید حساسیت و غیرت مسئولان را افزایش دهد. نشانه غیرت و مردم دوستی این است که مشکلات و ناهنجاریهای جامعه خواب و آرامش را از مسئولان سلب نماید و نشانه بی غیرتی و مسئولیتگریزی و یا مسئولیتنشناسی، برآشفتگی در مقابل منتقدان و روی آوردن به فضاسازیهای کاذب میباشد. این خصیصه نه در شأن این ملت بزرگ و نه در شأن مسئولان این ملت است که باید از آن پیشگیری شود.