logo
کد خبر: ۵۰۲
تاریخ انتشار: ۰۴ اسفند ۱۳۹۰ - ۱۰:۰۷

محمد مهدي اسلامي
از روزهاي شكل گيري اولين فعاليتها براي انتخابات نهمین دوره مجلس شوراي اسلامي، برخي چهره ها از ضرورت رقابت درون گفتماني سخن مي گفتند؛ زيرا به زعم آنها تمامي جريانات غير از اصولگرايان حذف شده بودند و  از آنجا كه انتخابات نيز بدون رقابت فاقد بار معنايي است؛ رقابت را ميان اضلاع اصولگرايي باز تعريف مي كردند.
در اين ميان اما هشدارهايي از سوي دلسوزان نظام مبني بر حضور دو جريان رقيب براي اصولگرايان در انتخابات مطرح مي گشت و يادآوري مي شد كه وزن كشي در اين ميانه موجب شكستن آرا و رنگ باختن گفتمان اصولگرايي در مجلس آينده خواهد شد. چنين تلقي و تحليلي مسبب شكل گيري ساز و كاري براي ايجاد وحدت حداكثري در ميان اصولگرايان شد.
اين اختلاف برداشت همچنان مشهود است؛ آنچنان كه برخي از صاحبان فهرست هاي موازي جبهه متحد اصولگرايي استدلال به فقدان خطر راي آوردن نامزدهاي غير اصولگرا را يكي از حجت هاي شرعي خود براي جدا كردن فهرست مي دانند.
اين در حالي است كه تا به امروز دو فهرست از اصلاح طلبان به ميدان آمده اند و برخي چهره هاي اصلاح طلب كه سازمان راي خاص خود را دارند نيز به صورت مستقل در تهران و شهرستانها نامزد انتخابات هستند. اين خطر البته در تهران كه سمبلي از مبارزه جريانات سياسي است مشهودتر است. زيرا همواره اصلاح طلبان رقيبي جدي براي اصولگرايان در تهران بوده اند و در نظرسنجي هاي انجام شده تا پيش از آغاز تبليغ فهرستها نيز احتمال راي آوري برخي چهره هاي آنها در تهران مشهود است. بررسي نسبت آرا در انتخابات 88، در روزهايي كه هنوز نامزدهای اصلاح طلبان ادعاي وفاداري به نظام داشتند نيز مؤيد ديگري بر احتمال راي آوري فهرست ها در تهران است. (هرچند به دليل مشاركت متفاوت در انتخابات مجلس و رياست جمهوري اين نسبت انطباق كامل با يكديگر ندارد)
از سوي ديگر شاهد حضور جدي نامزدهاي وفادار به جريان انحرافي در بسياري از حوزه هاي انتخابيه هستيم. به دليل حركت چراغ خاموش اين جريان حتي احتمال تبليغ كردن نامزدهاي آنها با عنوان مستقل يا تحت پرچم ديگر فهرست ها نيز خارج از تصور نيست. اما آنچه مسلم است تشكيل چندين باره جلسات انتخاباتي سراسري و منطقه اي و صرف هزينه هاي كلان در اين مسير است.
اين در حالي است كه متاسفانه برخي از كساني كه پيمان وحدت بسته بودند، عهد شكني كرده و فهرست موازي داده اند و برخي از اصولگرايان نيز از ابتدا به دليل اعتقاد به برداشت اول و داشتن انتقاداتي از جبهه متحد به دنبال رقابت با فهرست اصلي اصولگرايان بودند. اينك ما با تعدادي فهرست موازي مواجه هستيم كه گاه تنها يك چهره متمايز دارد.
اشكال اين موضوع در آن است كه اگر با انتخابي راي دادن معتقدان به گفتمان اصولگرايي با گلچيني از چندين فهرست مواجه شويم، احتمال پيروزي چهره هايي كه به مراتب ناصالح تر از كساني كه ممكن است در فهرست جبهه متحد اصولگرايان باشند و به آنها انتقاداتي داشته باشيم به مجلس راه يابند. از اين روست كه حضرات آيات مهدوي كني و يزدي در بيانيه خود تصريح كرده اند « جامعتین جمع بندی دیدگاه‌های اضلاع اصولگرایی را که در فهرست تبلور یافته است، تایید می‌نماید و در تهران و شهرستان‌ها به این فهرست به طور کامل رای خواهد داد.» سخن اين دو چهره كه به تعبير آيت الله مصباح يزدي به لحاظ بصيرت در ميان ده چهره برتر هستند؛ قطعا براي ما آنقدر حجت آور خواهد بود كه با چشم پوشي از انتقادات خود به برخي چهره هاي حاضر در فهرست جبهه متحد، به صورت كامل به اين فهرست راي دهيم.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: