logo
تازه های سایت
کد خبر: ۳۳۷۷۹
تاریخ انتشار: ۱۶ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۵:۲۲
حسن رفتار با زندانیان یکی از اصول و مبانی مورد تاکید اسلام و ایضا سیاست کیفری نظام جمهوری اسلامی است بر همین اساس در اواخر دهه ۶۰ شهید لاجوردی(ره) ریاست وقت سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور دستورالعملی را که بعدها به منشور زندانبانی اسلامی شهره یافت به کلیه مدیران و زندانها جهت اجرا ابلاغ کرد.
سیدمحمدعلی مرویان حسینی- حسن رفتار با زندانیان یکی از اصول و مبانی مورد تاکید اسلام و ایضا سیاست کیفری نظام جمهوری اسلامی است و هر گونه برخورد خشونت آمیز با زندانیان نقض حقوق اولیه و حداقلی است که هر زندانی طبق قوانین و مقررات موضوعه، آیین نامه و شیوه نامه ها از آن برخوردار است.

بر همین اساس در اواخر دهه ۶۰ شهید لاجوردی(ره) ریاست وقت سازمان زندانها و اقدامات تامینی و تربیتی کشور دستورالعملی را که بعدها به منشور زندانبانی اسلامی شهره یافت به کلیه مدیران و زندانها جهت اجرا ابلاغ کرد. در بخشی از آن منشور آمده است:

هدف نظام مقدس جمهوری اسلامی از کیفر و زندان، انتقام جویی و شکنجه نیست بلکه نخست به منظور تنبه و بیدار کردن وجدان خفته و یا غافل انسانهایی است که به دلایل گوناگون دست به ارتکاب جرم و جنایت زدهاند و ثانیاً به منظور پاک و سالم نگهداشتن جامعه از وجود کسانی است که ممکن است فساد و تبهکاری را به دیگران سرایت دهند. به عقیده آن شهید سعید از آنجایی که یکی از مهمترین و موثرترین عوامل در تغییر و شکل پذیری انسان ها، عامل محیط است بنابراین هرچه القائات، تبلیغات و رفتارها و برخوردها در محیطی سالم تر باشد امکان پاکسازی بیشتر فراهم می آید اما اگر خدای ناخواسته برخوردها خشن، غیردوستانه، غیرعادلانه و یا از طرفی دیگر سازشکارانه و غیرقاطعانه باشد، محیط محدود زندان به جای محل اصلاح و تربیت به محل ایجاد و تجمع عقده ها، کینه توزی ها و رشد بزه و گناه سوق داده می شود.

سیاست اصلی و استراتژی مبنایی و اصولی زندانبانی در نظام جمهوری اسلامی بر این استوار است که کیفر مجرم صرفاً در اختیار مقام و مرجع قضایی است و اگر قاضی مجرمی را به زندان محکوم نمود، او فقط باید محدودیت زندان و جدایی از جامعه را تحمل کند و از هر نوع مجازات و کیفر دیگری درباره او باید اجتناب شود، بنابراین اعمال کیفرهایی نظیر ترش رویی-پرخاش-تحقیر-خشونت- به کار بردن الفاظ سبک و رکیک- سخت گیریهای بی مورد و غیرقانونی و خدای نا خواسته ضرب و شتم، علاوه بر اینکه اثرات سازنده زندان را خنثی خواهد کرد، موجب عذاب اخروی مرتکب نیز خواهد شد. لذا زندانبان باید سخنش نافذتر و شیرین تر از معلم، نگاهش عمیق تر و پر معنا تر از روانکاو، کردارواعمالش موثرتر از هر مصاحب و رفیق، اخلاقش فراتر از هر پدری دلسوز و مهربان و قدرتش مساوی و منطبق با قانون باشد چراکه تلقی از زندانی بر این مبنا استوار است که او یک انسان قابل تغییر و در حال تنبه و آموزش است نه یک خاطی جنایتکار در حال ارتکاب جرم، لذا باید با او با احترام- با محبت- بسیار دوستانه و مشفقانه و مودبانه برخورد کنیم و اجازه ندهیم هیچ ماموری به حریم شخصی زندانی اهانت و یا تجاوز کند.

کلام پایانی اینکه: نظام زندانبانی در جمهوری اسلامی بر مبنای اصول و مبنای شرعی، اخلاقی، قانونی و عدالت است و هر کس در هر رتبه و مقام و جایگاهی بر خلاف این رویه عمل کند می بایست هزینه و تاوان برخورد خلاف و غیر قانونی خود را بپردازد.

اما اینکه برخورد غیر قانونی و تخلف یک یا چند مامور در یک زندان را بخواهیم به سیستم زندانبانی کشور و مجموعه خدوم زندانبانانی که در اقصی نقاط کشور و در سخت ترین شرایط و پرحادثه ترین محیط های کاری با صعوبت شغلی بالا خدمت می کنند، تعمیم و تسری دهیم، منطقی و منصفانه نیست، ضمن آنکه باید مجدانه تلاش و مراقبت و نظارت کرد که هیچ وقت مشابه چنین رفتاری پدید نیاید چرا که هرگونه هتک حرمت زندانی و به هر طریق مطلقاً ممنوع و موجب مجازات است.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: