به‌روز شده در: ۲۷ دی ۱۳۹۹ - ۱۷:۱۸
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۳۲۴۹۵
تاریخ انتشار: ۲۴ آذر ۱۳۹۹ - ۱۰:۵۲
به بهانه روز جهانی عاری از خشونت؛
اسلامی دین رحمت و رأفت و مهربانی است و دستورات نبوی و آیات قرآنی در این رابطه بیش از هر تواتر دیگری متواترند.

محمود قزوینیان- امروز بشر در سراسر کره خاکی بیشترین آسیب و خطر را از جانب خشونت طلبی دولت های مستکبر متحمل میشود و تاسفبار آنکه این دولتها برای تبرئه خود به متهم کردن بزرگترین مانع اعتقادی و عملی در مقابل خشونت طلبی یعنی اسلام و پیروانش اقدام کردهاند!

اسلامی که دین رحمت و رأفت و مهربانی است و دستورات نبوی و آیات قرآنی در این رابطه بیش از هر تواتر دیگری متواترند.

اما چرا آنها توانسته اند حداقل عدهای از عوام را با دلایلشان قانع کنند؟ اولاً دشمن برای پیشبرد اهدافش نیازمند کمک گرفتن از تروریسم است و برای منحرف کردن اذهان عمومی ناگزیر از چنگ زدن به دامان شبهات پوچ و اتهام زنی است. ثانیاً آنها با انتخاب گزینشی و سپس تحریف بخشهایی از تاریخ صدر اسلام، پیامبر و پیروانش را خشونت طلب معرفی میکنند.

اما حقیقت چیست؟ روش اسلام برای دعوت به خداپرستی فقط و فقط استدلال و منطق بوده و هست نه خشونت و اجبار. قرآن میفرماید:

«با حکمت و اندرز نیکو، به راه پروردگارت دعوت نما! و با آنها به روشى که نیکوتر است، استدلال و مناظره کن.» (نحل، آیه ۱۲۵)

باز میفرماید: «هرگز نیکى و بدى یکسان نیستند، بدى را با نیکى دفع کن، تا دشمنان سرسخت همانند دوستان صمیمى شوند.» (فصلت، آیه ۳۴)

از امام حسن عسکری (ع) در تفسیر آیه «قولوا للناس حسنا» (با مردم به نیکى سخن بگویید) (بقره، آیه ۸۳) روایت‏ شده که فرمود: «با همه مردم خواه مؤمن و خواه مخالف به نیکى سخن گویید. با مؤمنان گشاده‏ رو باشید و با مخالفان با مدارا سخن گویید تا آنان را به ایمان جذب کنید.»

این آیات در کنار آیات و روایات متعدد دیگر بیانگر شیوه عملی پیامبر در دعوت بر اساس حکمت و دانش و استدلال و پرهیز از هرگونه خشونت است. حتی خداوند دستور اکید میدهد نه تنها خشونت ممنوع است بلکه تا حد امکان باید در برابر خشونتها و ناملایمتی ها صبر کنند.

تنها تغییر در رویه پیامبر بین دوران حضور در مکه و مدینه این بود که در مکه پیامبر و پیروانش امکان دفاع در مواقع لزوم و مورد ظلم واقع شدن را نداشتند ولی در مدینه این امکان وجود داشت و لذا در برخی اوقات دفاع در شرایط خاص انجام شد.

آیات جهاد در قرآن نیز هرکدام تفسیر و زمان مختص خود را دارند. به طور کلی ماهیت جهاد در دین اسلام برای دفاع از مظلومان است.

با توجه به این معنا قرآن کریم میفرماید: «چرا در راه خدا و به خاطر مردان و زنان و کودکان ناتوانى که میگویند: اى پروردگار ما، ما را از این قریه ستمکاران بیرون آر و از جانب خود یار و مددکارى قرار ده، نمیجنگید؟» (نساء، آیه ۷۵)

اینچنین حقی برای دفاع از مظلوم، قطعاً در هر مکتب و آیینی پذیرفته شده است.

باز قرآن میفرماید: «به کسانى که جنگ بر آنان تحمیل گردید، اجازه جهاد داده شده است؛ چرا که مورد ستم قرار گرفته‏اند.» (حج، آیه ۳۹) جالب است که در این آیه کاملاً به دلیل اجازه جهاد تصریح میکند: «بأنهم ظلموا» چون مورد ظلم واقع شدید. نکته دیگر اینکه خدا در آیه نفرموده باید جهاد کنید بلکه میفرماید اذن و اجازه دارید از خود دفاع کنید. یعنی اگر میشود تحمل کرد یا تحمل و صبر نتیجه دارد صبر کنید. حال کدام مکتبی میگوید اجازه دفاع به معنای خشونت است!؟

شایان توجه است که در آیه ۱۹۴ سوره بقره میفرماید اگر مورد ظلم و تعدی واقع شدید حق تعدی اضافه ندارید! بلکه فقط متناسب کار او اجازه دارید جواب دهید. و در انتهای آیه هشدار میدهد که در رعایت این دستور از خدا هراس داشته باشید.

این دستورات و هزاران آیه و روایت از اسلام دینی رئوف، مهربان و علاقمند دوستی-حتی با دشمنان- معرفی میکند اما متاسفانه قلبهای زنگار گرفته عدهای مغرض برای توجیه افکار شیطانی خویش با ایجاد شبهاتی پوچ و بی اساس سعی در پنجه کشیدن بر چهره خورشیدند و حاشا که به مقصود برسند.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: