به‌روز شده در: ۲۳ تير ۱۳۹۹ - ۱۴:۱۹
logo
کد خبر: ۳۱۴۶۲
تاریخ انتشار: ۲۶ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۷
روایت دختر مرحومه رهبر:
مادرم نسبت به مردم، به‌خصوص محرومین و نیازمندان بسیار دلسوز و مهربان بود. اولویت همیشگی ایشان رفع نیاز دیگران در هر شرایطی بود و در این زمینه از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کردند. حتی اگر کاری از دستشان برنمی‌آمد فرد نیازمند را به کسی معرفی می‌کردند که بتواند کارش را انجام بدهد. ایشان همه جوره پشتیبان بودند

عطیه سنجانی- مادرم نسبت به مردم، به‌خصوص محرومین و نیازمندان بسیار دلسوز و مهربان بود. اولویت همیشگی ایشان رفع نیاز دیگران در هر شرایطی بود و در این زمینه از هیچ کوششی فروگذار نمی‌کردند. حتی اگر کاری از دستشان برنمی‌آمد فرد نیازمند را به کسی معرفی می‌کردند که بتواند کارش را انجام بدهد. ایشان همه جوره پشتیبان بودند. این ویژگی را وقتی در کمیته امداد امام خمینی سمت داشتند به وضوح می‌توان دید که چقدر آنجا فعالیت کردند و زحمت کشیدند.

از وقتی که یادم هست مادرم مشغله خارج از منزل و فعالیت‌هایشان را داشتند. با وجود اینها ما هیچ‌وقت نبودشان را در خانه حس نکردیم. این‌طور نبود که چون مادر شاغل و بیرون از خانه فعال هستند ما در خانه کمبودهایی احساس کنیم. همان‌طور که خارج از خانه خیلی فعال و موفق بودند به همان میزان و حتی بیشتر در خانه فعالیت می‌کردند و به امور خانه و خانواده می‌رسیدند و از هیچ کوششی برایمان دریغ نکردند و کم نگذاشتند.

با توجه به اینکه مادرم خانمی مؤمن و باتقوا و الگویشان اهل‌بیت(ع) بودند، تمامی سعی‌شان این بود که ما را هم همان‌طور تربیت کنند. تمامی هدف ایشان در تربیت ما این بود که الگوی ما اهل‌بیت(ع) باشد. وقتی خطا یا اشتباهی از ما سر می‌زد، هیچ برخوردی نمی‌کردند که احساس خجالت‌زدگی و ناراحتی کنیم و هیچ‌وقت ما را سرزنش نکردند. ایشان به نحوی ما را متوجه اشتباهمان می‌کردند و به ما کمک می‌کردند آن اشتباه را دو باره تکرار نکنیم. بهترین شیوه تربیتی ایشان رفتار ایشان بود که به ما عملاً نشان می‌داد چگونه باشیم. از مادرم جز خوبی‌هایش هیچ چیز دیگری به خاطر ندارم.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: