به‌روز شده در: ۲۷ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۵:۲۶
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۳۰۲۶۶
تاریخ انتشار: ۰۲ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۵:۲۱
پسر ارشد شهید لاجوردی می‌گوید: «یک‌بار در منزل مرا صدا زدند و در اطاق پذیرایی منزل دعوت کردند که بیا گوشی تلفن را بگیر و گوش کن این صدای صوت غیرعادی که می‌شنوی حاکی از شنود تلفن منزل است.» چه کسی شهید لاجوردی را شنود می‌کرده است؟ چرا؟
محمدمهدی اسلامی- همسر شهید لاجوردی در مصاحبه‌ای گفته است: «اواخر محافظ خواستند، ولی واقعیت این است که برایشان کاری نکردند. ایشان با دوچرخه می‌رفتند و می‌آمدند. الآن دستخط ایشان هست که با شماره‌ای صحبت کردند، ولی کاری نکردند و ما گلایه داریم. وقتی برای شهادت ایشان به مسجد شهید مطهری رفتیم، به دوستانشان گفتم ما از شما گلایه‌مندیم، چون ایشان خواستند برای حفاظتشان کسی را بفرستید که شما این کار را نکردید. بچه‌ها گفتند، «پدر جان! ما خودمان می‌آییم و این محافظت را از شما می‌کنیم.» گفتند، «نه پدر! این قانونی نیست. باید از طرف خودشان کاری انجام شود» که نکردند.»

این در حالی است که محافظ گریزی شهید لاجوردی در مقاطع مختلف مشهور بود. يکي از دوستانش می‌گفت «در روزهاي اوج درگيري با منافقين، در سال‌هایی که عطش ترور او در سازمان بسيار بالابود، گاه در پشت موتور دوستان در شهر تردد می‌کرد تا هم از نزديک واقعیت‌ها را ببيند و هم روشي را در پيش بگيرد که دشمن حتي گمانش را نمی‌برد.» او مي‌گفت: «حتي یک‌بار در پمپ‌بنزین، وقتي روي ترک موتورم سوار بود. شنيدم که يکي به ديگري می‌گفت اين آقا چقدر شبيه لاجوردي است.»

گاهی که به او برای استفاده از روش‌های حفاظتی اصرار می‌شد، به خاطره‌ای اشاره می‌کرد که در مقطعی از دهه شصت به‌رغم تأکيد مکرر به استفاده از ماشين ضدگلوله، از آن سرباز مي‌زد و زماني که یک‌بار ناگزير به استفاده از آن شد، خود در ماشين ديگري در پشت ماشين ضدگلوله حرکت کرد و پس از کشف تيم ترورش در میانه جاده، در بازجويي از منافقين شنيده بودند که به ما خبر رسيده بود در چنين زماني ماشين ضدگلوله‌ای عبور خواهد کرد که بايد آن را با آرپي‌جي بزنيد. ماشینی که عبور کرد خالی بود و ما منتظر ماشین اصلی بودیم.

او که خود در حد اجتهاد تحصیل‌کرده بود و نگاه ويژه‌اش درتقيد به دستورات دين بدون هيچ ملاحظه‌اي زبانزد بود، بي‌شک مقيد به دستور الهی بود که «ولا تلقوا انفسکم الي تهلکه». لکن چندان به روش‌های حفاظتی متداول معتقد نبود. ازاین‌رو مخالف حفاظت رایج بود. با این وصف چه شده بود که در روزهایی که مسئولیتی نداشت و به شغل آزاد رو آورده بود، احساس خطر کرده و تقاضای محافظ کرده بود؟

این وقتی قابل‌توجه‌تر است که به یادآوریم تروریست عامل گفته بود دستور داشتیم حتی اگر یک محافظ باشد، عملیات را انجام ندهیم؛ و نیز توجه به این نکته که احتمال ترور او از مدتی پیش توسط وزارت اطلاعات پیش‌بینی‌شده بود.

سؤال دیگر اینکه چرا سازمان منافقین وسط بازار را برای عملیات انتخاب کرده بود؟ ترور او در میانه راه که با دوچرخه تردد می‌کرد که بسیار راحت‌تر بود!

پسر ارشد شهید لاجوردی می‌گوید: «یک‌بار در منزل مرا صدا زدند و در اطاق پذیرایی منزل دعوت کردند که بیا گوشی تلفن را بگیر و گوش کن این صدای صوت غیرعادی که می‌شنوی حاکی از شنود تلفن منزل است.» چه کسی شهید لاجوردی را شنود می‌کرده است؟ چرا؟

درباره شهادت شهید لاجوردی نکته مهم دیگری نیز مشهود است که نیازمند بازخوانی یک واقعه دوره خدمت ایشان است. یکی از مهم‌ترین پرونده‌هایی که توسط آن شهید مورد رسیدگی قرار گرفت و در اعمال فشارهای قبل از عزل وی از دادستانی انقلاب مرکز، بی‌اثر نبود، پرونده شهادت شهیدان رجایی و باهنر است. بررسی پرونده انفجار نخست‌وزیری در قوه قضائیه، طی سه دوره زمانی انجام شد. مرحله اول رسیدگی که بافاصله ۶ روز از حادثه و پس از مصادف شدن با شهادت شهید قدوسی دادستان کل انقلاب اسلامی در ۱۴ شهریور ۱۳۶۰ تا حدود یک سال پس‌ازآن آغاز و توسط دادستان کل شهید آیت‌الله ربانی املشی پرونده به شهید اصغر رئیس اسماعیلی سپرده شد.

در این مرحله، شهید ربانی املشی ادامه رسیدگی به پرونده را در صلاحیت دادستان انقلاب مرکز تشخیص داد. مرحله دوم حدود ۱۶ ماه است که پرونده زیر نظر شهید سید اسدالله لاجوردی و در شعبه هفت دادسرای انقلاب مرکز پی گیری شد.

پس از کنار گذاشتن آن شهید با فشارهای سیاسی بیت منتظری و افرادی همچون موسوی بجنوردی در شورای عالی قضائی، حدود ۱۷ ماه که پرونده زیر نظر مستقیم موسوی خوینی‌ها به‌عنوان دادستان کل کشور، در شعبه ۷ دادسرای انقلاب مرکز ادامه یافت و با فشار موسوی‌خوئینی‌ها، روند تحقیقات متوقف و حکم مسکوت ماندن پرونده از امام گرفته شد. در این مرحله، یکی از اصلی‌ترین چهره‌های رسیدگی به پرونده که همیشه مورد فشار موسوی‌خوئینی‌ها بود، شهید زنده حادثه تروریستی اول شهریور ۱۳۷۷ است که شاهد شهادت شهید رئیس اسماعیلی و شهید لاجوردی بود.

اینکه آن دو مهمانِ دارای اشراف به اطلاعات پرونده انفجار نخست‌وزیری، دست بر تقدیر الهی همان روزِ عملیات تروریستی منافقین در «بازار» به دیدار شهید لاجوردی رفته بودند، یا عامل دیگری بر این موضوع اثر داشته است؛ یا از زاویه دیگر آیا سازمان منافقین برحسب اتفاق این روز را انتخاب کرده بود یا حاصل شنود و ... بوده است؟ اگر چنین است اطلاعات را خودشان به دست آورده بودند یا منافقین داخلی یاری‌شان کرده بودند؟ سؤالی است که پس از ۲۱ سال هنوز جواب قانع‌کننده‌ای برای آن نیافته‌ام. اگر این دیدار در یک دفتر اداری و در روندی روزمره اتفاق افتاده بود، شاید این‌قدر سؤال‌برانگیز نبود...

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: