به‌روز شده در: ۳۰ آبان ۱۳۹۷ - ۱۱:۴۱
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۸۷۵۷
تاریخ انتشار: ۳۰ مهر ۱۳۹۷ - ۱۱:۵۶
به مناسبت سالروز شهادت فرزند خوانده امیرمومنان(ع)
برخی پدرها و پسرها هم بودند و هستند که درست در نقطه مقابل هم حرکت کردند. برای نمونه پسر نوح ضرب المثل تاریخ شد و مسیری را پیمود که درست عکس پدرش بود. در زمان حاضر نیز بودند علمایی همچون آیت الله خزئلی که از اعمال فرزندشان اعلام برائت نمودند و البته برخی نیز بودند و هستند که تمام قد پشت سر کارهای درست و نادرست فرزندانشان ایستادند و چه بسا بزرگانی که به واسطه فرزندانشان عمری از زحماتشان از بین رفت.
محمود قزوینیان- در تاریخ زیاد دیده شده و می شود که گاهی پسر موجب گمراهی پدر و گاهی به عکس، پدر موجب گمراهی پسر می شوند! یکی از مواردی که پسر موجب گمراهی پدر گردید، ماجرای «زبیر» و پسرش «عبدالله» است تا جایی که امیرالمومنین (ع) فرمود: «ما زالَ الزّبیر رجلاً منّا اهل البیت حتّی نشأ ابنهُ المشؤم، عبدالله» «زبیر همواره از ما اهل بیت بود، تا آن زمان که فرزند شوم و ناشایسته اش «عبدالله» بزرگ شد.»

برخی پدرها و پسرها هم بودند و هستند که درست در نقطه مقابل هم حرکت کردند. برای نمونه پسر نوح ضرب المثل تاریخ شد و مسیری را پیمود که درست عکس پدرش بود. در زمان حاضر نیز بودند علمایی همچون آیت الله خزئلی که از اعمال فرزندشان اعلام برائت نمودند و البته برخی نیز بودند و هستند که تمام قد پشت سر کارهای درست و نادرست فرزندانشان ایستادند و چه بسا بزرگانی که به واسطه فرزندانشان عمری از زحماتشان از بین رفت.

اما سخن ما در این مجال درباره کسی است که نه تنها مسیر سراسر انحراف پدر در دشمنی با مولای متقیان را در پیش نگرفت بلکه در نقطه مقابل او قرار گرفت و به جایی رسید که به نقلروایات جزو خواص یاران علی بن ابی طالب (ع) شد.

محمد فرزند ابوبکر (خلیفه اول) در سال حجة الوداع در مسیر مدینه به مکه متولّد شد. کنیه او ابو قاسم است. این کنیه را خواهرش عایشه، به او داد. مادرش اسماء بنت عمیس، خواهر میمونه همسر پیامبر اسلام (ص) بود. اسماء بنت عمیس ابتدا با جعفر بن ابیطالب (برادر امیرالمومنین (ع)) ازدواج کرد، سپس به همراه او به حبشه هجرت کرد و در آنجا ساکن شد و فرزندانی را به دنیا آورد. بعد از هجرت پیامبر (ص) به مدینه، او نیز به همراه دیگران به مدینه مهاجرت کرد. زندگی مشترک او با جعفر ادامه داشت تا اینکه جعفر به شهادت رسید. اسماء پس از شهادت جعفر به همسری ابوبکر درآمد. ثمره این ازدواج، تولّد محمد بود. محمد در دوران کودکی پدرش را از دست داد. وی پس از مرگ ابوبکر با امام علی(ع) ازدواج کرد و اینگونه محمد به خانه علی (ع) راه یافت و تحت تربیت ایشان قرار گرفت.

از آنجا که تربیت محمد در دامان علی (ع) بود، افکار و عقاید محمد نیز به حضرت نزدیکتر شد. محمد در اعتقاد و عمل از
علی (ع) پیروی می
کرد و رابطه خوبی با آنحضرت داشت و در جنگهایی؛ مانند جمل و صفین نیز در رکاب آنحضرت جنگید.

محمد از سردمداران مخالفت با عثمان بود. او به همراه چند نفر به داخل خانه عثمان رفت. محمد عثمان را گرفت و وى را به پشت بر زمین زد و روى سینه‏اش نشست، ریش عثمان را گرفت و گفت: معاویه به کمک تو نیامد؟! ابن عامر و ابن ابیسرح نیز به یاری تو نشتافتند!. عثمان به محمد گفت: اگر پدرت مرا در این وضعیت می‏دید، بر من گریه مى‏کرد. محمد با شنیدن این سخنان، عثمان را رها کرد و از خانه وى بیرون رفت.

محمد از ملازمان علی (ع) بود و در جنگ جمل که عایشه (خواهرش) از سردمداران جبهه مخالف بود، در رکاب مولایش جنگید و در جنگ صفین نیز ایشان را همراهی کرد. او در این جنگ نامهای به معاویه نوشت و سابقه و فضیلتهای علی (ع) را به او گوشزد کرد و با تندی و با بیان خیانتهای آل سفیان، او را از اعمالی که انجام میداد بر حذر داشت.

امام علی (ع) بعد از جنگ صفین، ولایت مصر را به محمد سپرد و او والی یکی از بزرگترین ولایتهای اسلامی شد. امام او را با نامهای فرستاد که در آن کلیات و اصول حکومت اسلامی و حاکم اسلامی را گوشزد کرده بود. اما مصر نقطهای حساس و کلیدی در جامعه آن زمان بود و برای معاویه نیز بسیار اهمیت داشت؛ لذا مشکلات و درگیریهایی در آنجا به وجود آمد. امام در نهایت مالک بن اشتر نخعی از بزرگترین و کارآمدترین افراد خود را به جای محمد در حکومت مصر فرستاد. اما رسیدن مالک به مصر به سرانجام نرسید و در میان راه، در اثر سم به شهادت رسید و محمد در مصر باقی ماند و سپاه شام بدانجا رسید. در نهایت محمد توسط لشکر شام شهید شد و آنها بدن محمد را در شکم چهارپایی قرار داده و آن را آتش زدند.

وقتی خبر شهادت محمد را به علی (ع) دادند، ایشان فرمودند: «اندوه ما بر او به اندازه شادى شامیان است؛ چرا که آنها دشمنى را از دست دادند و ما دوستى را».

درباره محل دفن محمد بن ابیبکر، نقل های متفاوت شده است. به نقل برخی منابع، وی در موضعی که به شهادت رسید، در مسجدی به نام «زمام» در خارج شهر فسطاطِ مصر به خاک سپرده شد. از بازماندگان محمد می‌‌توان از قاسم بن محمد بن ابیبکر، فقیه و عالم بزرگ مدینه یاد کرد. قاسم از اصحاب و خواص امام سجاد و امام باقر علیهماالسلام بود. از اولاد قاسم، از «امفروه»، همسر امام محمدباقر (ع) می‌‌توان یاد کرد که امام صادق (ع) از وی متولد شده است.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: