به‌روز شده در: ۲۹ آبان ۱۳۹۷ - ۱۴:۳۲
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۸۷۰۹
تاریخ انتشار: ۲۳ مهر ۱۳۹۷ - ۱۱:۱۰
مگرلری کینگ در62 سالگی بازنشسته شد؟ نه که نشد. 62 سالگی تازه دوران پختگی یک مجری یا مدیرورزشی است اما اینجا با همه جا متفاوت است. کاپیتان که شوی باید بروی. گریزی نیست!
مهدی یکتا- نمی توانستم باورکنم که دیگرازآن نگاه مهربان، فروتنی فراوان و آن همه صفا و صمیمیت محروم شده ام.

آن چه بیشترآزارم می دهد این است که می خواستم دو، سه روز قبلش به فدراسیون هاکی بروم و سری به او بزنم اما... مشغله کاری اجازه نداد. متأسفانه این روزها مشغله کاری واژه مناسبی شده است برای بی معرفتی و فراموشکاری!

حوالی ساعت 8 شب بود که تلفن همراهم پشت سرهم زنگ خورد. یکی یکی خبرنگاران و همکاران تماس می گرفتند و... باورنمی کردم. مگرمی شود؟ بهرامشفیع که به این زودی ها رفتنی نبود. هزارتا آرزو برای امیراقبالش داشت. باورم نمی شود! به یک باره تمام خاطرات خوبم با او ازذهن پریشانم می گذرد.

باید بروم. کجا؟ بیمارستان بهمن تا خودم نبینم باورنمی کنم... جلوی دربیمارستان غوغایی است. صدای گریه و شیون می آید. تک و توک می شناسم و خیلی ها را هم نمی شناسم. مردم عادی هستند که برای آخرین وداع با " آقای ورزش و مردم" آمده اند.

به زحمت و خواهش فراوان راهی میان جمعیت بازکرده و داخل می روم. میخواهم حق استادی اش را برشاگردی خود ادا کنم اما فقط اشک هایم سرازیرمیشود. آخراستاد شما کجا و سردخانه نمناک بیمارستان کجا؟

شما که گرم بودید. می خواهم معترضانه بپرسم چرا زود او را داخل سردخانه بردید اما زبانم نمی چرخد. بغض و اشک راه گلویم را بسته است.

استاد خوبم بدون هیچ وداعی یا خداحافظی خاصی به دیارسایه ها کوچ کرده است. نگاهی به چهره اش می اندازم که درسرمای سردخانه کمی به تیرگی گرائیده و... وای ازاین همه بی وفایی دنیا!

به اطراف نگاه می کنم. همه چشم ها خیس است و حواس هیچ کس به دیگری نیست. اسماعیل، محمد، مهدی، مجید، امیراقبال و... همه هم شاگرد. پس استاد کو؟

استاد کجاست؟ چرا به کسی گیرنمیدهد؟ چرا خاموش است؟ استاد که همیشه اولین نفرحاضرمی شد پس چه شد؟

خالق ماندگارترین واژه های خودمانی درگزارش های فوتبال دیگرنیست. آرام خفته است. دیگرنیست که بگوید:" میریم که داشته باشیم..."

استوقوسداررفت که رفت! مدت هاست که رفته است. ازهمان روزی که حرف شنید و دم نزد. گناهش چه بود؟

اینکه درجوانی و 24 سالگی وارد تلویزیون شده است؟ باید برود؟ باید به زوربازنشسته شود؟

مگرلری کینگ در62 سالگی بازنشسته شد؟ نه که نشد. 62 سالگی تازه دوران پختگی یک مجری یا مدیرورزشی است اما اینجا با همه جا متفاوت است. کاپیتان که شوی باید بروی. گریزی نیست!

حالا دیگرخیال همه راحت باشد. بهرامشفیع کاپیتان برنامه های ورزشی تلویزیون برای همیشه بازنشسته شد و رفت. خدایش بیامرزاد.

بهرام شفیع خواهرزاده بانو خدیجه ثقفی همسر امام خمینی بود. آقای شفیع در سال ۱۳۳۵ در محله پامنار تهران به دنیا آمد.

پدر وی کارمند وزارت اقتصاد و دارایی است. دوران ابتدایی را به مدرسه برزویه رفت و دوران متوسطه را در دبیرستان علوی تهران گذراند.

وی دارای مدرک کارشناسی علوم سیاسی از دانشگاه تهران و مدرک دوره ارشد تهیهکنندگی و گزارشگری از اتحادیه رادیو تلویزیونی آسیا-اقیانوسیه (ABU) بود.او پس از انقلاب همکاری خود را با سازمان صدا و سیما آغاز کرد و با شرکت در آزمون صدا و سیما در سال ۱۳۶۱ به استخدام رسمی این سازمان درآمد. شفیع جزو نخستین نسل برنامهسازان ورزشی بعد از انقلاب در تلویزیون بود.

وی پس از مدت اندکی از ورود به صدا و سیما همکاری خود را با برنامه ورزش و مردم آغاز کرد و از سال ۱۳۶۴ پس از ممنوع التصویر شدن مجید وارث بنیانگذار برنامه ورزش و مردم اجرای برنامه را برعهده گرفت.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: