به‌روز شده در: ۲۷ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۵:۳۷
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۸۴۵۱
تاریخ انتشار: ۱۹ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۰:۰۷
به بهانه روز سینما
این روزها حال و هوای فیلم‌هایی که پر فروش می‌شوند یا این‌که مخاطب زیادی را به سینما می‌کشند دو دسته اند دسته اول عموما فیلم‌هایی هستند که دستمایه شوخی‌های جنسی و رقص و آواز دارند و دسته دوم فیلم‌هایی هستند که دورن مایه به روز، اجتماعی، سیاسی و دغدغه‌مند دارند و خوش ساخت هستند. اما در این بین به نظر می‌رسد که تمایل مخاطب در حال تغییر است. این که مخاطب می‌خواهد یا این که کارگردان های ما با همراهی و حمایت سازمان ها توانسته اند در این سال ها ذائقه مخاطب را به هم بریزند سوالی است که به نظرم به راحتی نمی‌توان به آن جواب داد.
سیدمجتبی مومنی- این روزها حال و هوای فیلمهایی که پر فروش میشوند یا اینکه مخاطب زیادی را به سینما میکشند دو دسته اند دسته اول عموما فیلمهایی هستند که دستمایه شوخیهای جنسی و رقص و آواز دارند و دسته دوم فیلمهایی هستند که دورن مایه به روز، اجتماعی، سیاسی و دغدغهمند دارند و خوش ساخت هستند. اما در این بین به نظر میرسد که تمایل مخاطب در حال تغییر است. این که مخاطب میخواهد یا این که کارگردان های ما با همراهی و حمایت سازمان ها توانسته اند در این سال ها ذائقه مخاطب را به هم بریزند سوالی است که به نظرم به راحتی نمیتوان به آن جواب داد.

یعنی آنقدر این رابطه تنگاتنگ بوده و در خیلی از موارد پاسکاری های حرفه ای در این حوزه اتفاق افتاده است که نمی توانی به درسته به مبدا این تغییرات اشاره کنی و در جایی به حمایت ها و تاییدهایی که سازمان ها وارگان های دولتی از این تغییر داشته اند ورود کنی. اما یک اصل وجود دارد و آن این است که با همه این تغییرات هنوز هم اگر فیلمی به موضوع مورد اهمی و توجه مخاطب به خوبی بپردازد شانس دیده شدن دارد.

نمونه های از این دست فیلم ها در سال های اخیر زیاد اند. این نمونه ها را می توان از اخراجی های ده نمکی در سال های نه چنداندور سینمای ایران دید که هر تا چند سال رکورد پر فروش ترین فیلم های سینمای ایاران را داشته اند در خالی که از طرف همه رسانه هایی که به نحوی به جریان غیر دینی سینما که به نوعی به صورت پروپاگاندا همه رسانه های تخصصی سیتما را در اختیار داشتند به صورت خاص در بایکوت به سر میبرد و حتی در این حوزه از برچسب زدن و توهین کردن هم نمیگذشتند. در حوزه مخاطب کودک و نوجوان آثاری مثل فیلشاه را هم میتوان در همین دسته دید، انیمیشنی که تیم تولید آن توانستند در حد استانداردهای روز دنیا تولید و پخش کنند. اما در این بین وجود فیلم هایی که می خواستند در اسم در دسته بندی طنز جا بگیرند اما مثل همه فیلم های این سال های سینما بیشتر به هرزه انگاری و توجه به شوخی های جنسی و حرمت شکنی و الفاظ دو پهلو ورود کردند. نهنگ عنبر یک و دو، گشت ارشاد یک و دو و اخیرا فیلم هزارپا هر کدام از این دسته اند آثاری که می توان در موضوع، ساخت و حتی داشتن داستان به آن ها انقلتهای جدی وارد کرد اما چون با شوخی های غیر مرتبط و اخلاقی و لودگی مخاطب را می خنداند توانسته اند برچسب فیلم های پر فروش را مال خود کنند. در این به نظر میرسد نیاز به راه اندازی یک جریان همه جانبه است که بازوی اصلی آن داشتن رسانه قوی به صورت یک پارچه و قوی در همه حوزههاست و از طرف دیگر تیمهای تولید و تامین محتوای سینما باید با کفش آهنین به دنبال موضوعات مبتلا و مورد اهمیت مخاطب باشند. ماجرای ساخت و تولید در قیاس با دو مورد قبلی بخش کماهمیت تری است و میتوان به آن رسید.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: