به‌روز شده در: ۲۹ آبان ۱۳۹۷ - ۱۴:۳۲
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۷۷۴۴
تاریخ انتشار: ۲۱ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۹:۳۹
ورزش‌های پایه‌ای کشورمان نظیر شنا، ژیمناستیک و دو و میدانی سالهاست درجایگاه واقعی خود قرار نداشته و حتی کسب سهمیه المپیک هم غیر قابل دسترسی است، چه رسد به مدال در توکیو! در واقع ورزش کشورمان در اوج بی تدبیری به سر می‌برد!
مهدی خرمی- شکی نیست که ورزش ایران در سال های گذشته دستاوردهای زیادی داشته که افتخاراتی هم برایملت به ارمغان آورده است. دستاوردهایی که چند نسل به طور یقین به آن بالیده و خواهند بالید. میتوان به صورت فهرستوار به افتخارات کشتی، تکواندو، وزنهبرداری و..... والیبال اشاره کرد که در مسابقات مختلف داخلی و برون مرزی دل مردم را شاد کرده‌‌اند.

اما شاهد هستیم که همین رشتههای پرافتخار و مدالآور نیز به لطف مدیریت اشتباه نزول کرده و مدت هاست از پیشرفت باز ماندهاند. با نگاهی گذرا به رشتههای مورد اشاره متوجه میشویم مدیرانی اغلب در نقش تصمیم گیرنده برای ورزش کشورمان ظاهر شدهاند که هیچ سررشتهای از ورزش نداشتهاند!

رفت و آمدهای رایج در سیاست و گماردن مسئولان با گرایشهای متفاوت سیاسی و جناحی در مناصب مختلف ورزش باعث شده که این عرصه بیشترین لطمه را ببیند. همین مسئله باعث شده تا ما بارها مسیر پیشرفت را از صفر شروع کنیم.

این موضوع در آستانه بازی های آسیایی جاکارتا باعث نومیدی دوستداران ورزش شده است. روی سخن ما با «مسعود سلطانیفر» و «رضا صالحی امیری» است.

دو فرد کاملا سیاسی که به ترتیب مسئولیت وزارت ورزش و جوانان و کمیته ملی المپیک را عهدهدار شدهاند. وزیر ورزش و جوانان و رئیس کمیته ملی المپیک کشورمان باید بدانند و لابد میدانند بازی های آسیایی محک جدی و خوبی برای المپیک 2020ذ توکیوست آن هم در حالی که تکلیف کشتی نامعلوم است. تکواندو سیر نزولی را طی میکند و به زحمت و فقط با یک مدال طلا نایب قهرمان آسیا میشود. وزنهبرداری فقط 2 سهمیه المپیک را گرفته است و از سایر رشتههای ورزشی هم اخبار امیدوار کنندهای به گوش نمیرسد.

ورزشهای پایهای کشورمان نظیر شنا، ژیمناستیک و دو و میدانی هم سالهاست درجایگاه واقعی خود قرار نداشته و حتی کسب سهمیه المپیک هم غیر قابل دسترسی است، چه رسد به مدال در توکیو! در واقع ورزش کشورمان در اوج بی تدبیری به سر میبرد!

بی تعارف در ورزش و با توجه به عقب افتادگیهای موجود لازم بود که از مدیران با تجربه استفاده شود. در روزهای نابه سامان ورزش که از هر سمت و سو اخبار ناخوشایندی به گوش میرسد. شاید گفته شود این نوشته و نقد حاصل یک بدبینی است اما ما روزهایی را میبینیم که همه جامعه و علاقمندان به ورزش به قضاوت عملکرد آقایان خواهند نشست. پس از پایان بازی های آسیایی جاکارتا جامعه ورزش دیگر به این شکل منطقی وزارت وزرش و کمیته ملی المپیک را قضاوت نخواهند کرد. نگرانی اصلی آنجایی است که مشخص میشود ایران چقدر از روزهای خوش فاصله گرفته و به بحران نزدیک شده است! تنها درمان این بحران مدیریتی ورزشی است که حداقل بتواند داشتههایمان در سال های گذشته راحفظ کند. به قول معروف از طلا گشتن پشیمان گشتهایم، مرحمت فرموده ما را مس کنید!

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: