به‌روز شده در: ۲۹ آبان ۱۳۹۷ - ۱۴:۳۲
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۷۷۴۰
تاریخ انتشار: ۲۱ خرداد ۱۳۹۷ - ۰۹:۳۳
تقلیل جایگاه زن در دولت روحانی کاملا ملموس و مشهود است. جنسیت­زدگی در سیاست­ورزی با گفته اخیر رئیس دولت بیش از هر زمانی دیگری خود را نشان می­دهد.
رضوانه باهری- کم­کم توجه به حوزه زنان آن هم در مقاطع خاص از سوی سیاستمداران تبدیل به یک عادت و یا به عبارت بهتر سنت شده است، بزنگاه­هایی مثل انتخابات، گریز از مسائل سیاسی و وقفه در پاسخگویی، ایجاد موج­های کوتاه مدنی اعم از مثبت و منفی روایت ثابتی برای توجه سیاست­مداران در سطوح اجرایی و قانون­گذاری به حوزه زنان است. روایتی که گاهی بی­راهه را راه و راه را بی­راهه نشان می­دهد.

اما در دولت یازدهم و دوازدهم میزان استفاده از زنان در بزنگاه­ها از سوی شخص اول دولت و به تبع آن معاونت زنان و خانواده و نهادهای مرتبط رنگ و بوی دیگری به خود گرفته است، این مقوله از جریان حضور زنان در ورزشگاه که یک مطالبه دست چندم است آغاز و تا موضوعاتی مثل حجاب و آزادی زنان در لایه­های زیرین را دربرمی­گیرد این درحالی است که مطالبه­هایی که در دهه قبل در حوزه زنان و خانواده مطرح شده بود کاملا در کنجی رها شده و توجهی به آنها نمی­شود، گویا تغییر در نگرش زنان به مسئائل مرتبط با خود با موفقیت هرچه تمام دنبال شده و حتی در سایه ایت تغافل آنها فراموش کرده­اند که خواسته­های اصلی­شان از دولت چه بوده است.

اما در بین تمامی این مسائل شخص رئیس دولت دوازدهم بارها و بارها زنان را قشری مؤثر خطاب کرده و با کلاماتی هم­خانواده آنها را مورد ظلم واقع شده عنوان داشته، این نوع نادیده انگاری دستاوردهای نظام اسلامی در حوزه زنان قطعا به نفع گفتمان زن و خانواده نیست. وی اخیرا این موضع خود را شفاف­تر بیان کرده و در دیدار با جمعی از اهل سنت اظهار داشته : جوانان، زنان و اقلیت­های قومی و مذهبی در مظلومیت هستند. زنان کشورمان هم در بیان مطالبات خود حق دارند؛ چراکه از بسیاری از شایستگی­ها برخوردارند و در این راستا تفاوت­ها جنسی نمی­تواند قابل قبول باشد.» این جنس اظهارات البته تازگی چندانی ندارد، اگر هدف از بیان این امور را ایجاد موج عدم رضایت مدنی مبتنی بر جنسیت و اقلیت بدانیم به راحتی می­توان شاهد تحرکاتی در این حوزه­ها در آینده نه چندان دور بود. اما در بخش دیگری از این ماجرا می­توانیم شاهد فرار روبه جلوی دولت در پاسخ به مطالبات زنان و جوانان باشیم. مطالباتی که روزهای انتخابات در کارناوال­های انتخاباتی با سوت و جیغ و کف همراه بود و حالا محصولی جز پشیمانی سلبریتی­هایی که علمدار این کارناول­ها بودند را به همراه ندارد و گویا تقریبا اقشار گوناگون حامی دریافته­اند نه سفره­ای گسترده­تر شده و نه مطالبه­ای درگیر پاسخ دادن شده است. مظلومیت حوزه زنان اما اینجا خودش را بیش از بیش به رخ می­کشد زمانی که زن و واژگان مرتبط با آن ابزار دست محبوبیت­سازی نومحافظه­کاران و سیاستمداران می­گردد.

اما مصادیقی از مظلومیت زن و بهر­ه­بری از حوزه زنان را یادآور شویم؛ درست در روزهای انتخابات زنان و اتکا به رأی جنسی بیش از بیش مورد توجه برخی از کاندیداها واقع شد در این بین منتخب دوازدهم که کار خود را در دولت یازدهم ناتمام می­دانست و البته بارها و بارها خود را وارث خرابی­های دولت قبل معرفی کرده و در مقصر جلوه دادن آنها یدطولایی داشت، اینبار مسائل مهمی را در حوزه زنان در قالب مطالبه مطرح ساخت، مسائلی که پرداختن به آنها به صورت جزء به جزء نیازمند زمانی طولانی است و اکنون در این مجال تنها به ذکر عناوین آن می­پردازیم. گشت ارشاد، ایجاد فرصت برابر، خدمات بیمه­ای، تفکیک جنسیت، اشتغال زنان، خانواده، وزارت زنان، حل مشکلات حقوقی زنان، بیمه زنان خانه­دار، زنان روستایی، افزایش جمعیت، امنیت و... تنها یک بخش از سرفصل­هایی است که دولت آنها را مطرح کرد و اکنون تنها به نگاه حداقلی به حوزه زنان اکتفا می­کند و اینطور جلوه می­دهد که کسی یا جریانی مقابل پاسخ به مطالبه ­های زنان ایستاده است و نمی­گذارد دولت در این حوزه با دست باز عمل کند. البته در این بخش نباید این نکته را فراموش کرد که الگوی دولت در زمینه پاسخ به مطالبات الگوهای غربی است چه در دولت یازدهم با جریان برجام کوچک زنانه و چه اکنون با سند 2030.

تقلیل جایگاه زن در دولت روحانی کاملا ملموس و مشهود است. جنسیت­زدگی در سیاست­ورزی با گفته اخیر رئیس دولت بیش از هر زمانی دیگری خود را نشان می­دهد. ضمن اینکه نباید فراموش کنیم که با چنین اظهاراتی ماهیت مقوله عدالت جنسیتی که برخی آن را برگرفته از نص اسلامی می­دانند رخ نشان می­دهد و همین امر لزوم توجه دغدغه­ مندان و دلسوزان حوزه زنان را برمی­تابد، دلسوزانی که هرچند به بهانه ­های مختلف دچار سکوت رسانه­ای ناخواسته می­شوند. اما آنچه مسلم است این تقلیل دید محصولی جز عقب­گرد در حوزه زنان برای ما به همراه نخواهد داشت و بدون تردید این رجعت به گذشته مورد پسند و رضایت جامعه اسلامی نیست.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: