به‌روز شده در: ۲۷ شهريور ۱۳۹۷ - ۱۵:۳۷
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۷۷۰۴
تاریخ انتشار: ۱۳ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۳:۳۵
دولت بايد از اين ظرفيت در مبارزه دیپلماتیک خود عليه استبداد و استكبار جهاني استفاده كند و ادبيات خود را با قداره‌بندان جهاني تغيير دهد.
محمد كاظم انبارلويي- وصيت‌نامه سياسي - الهي امام خميني (ره) هفت سال قبل از ارتحال ملكوتي معظمٌ له نگاشته شده و در تاريخ 22 تيرماه 62 به صورت لاك و مهر شده نزد خبرگان اول به امانت رفت.

چهار سال بعد از تاريخ 19 آذر 1366 مورد بازبینی قرار گرفت و طي مراسمي با حضور مقامات كشور، يك نسخه از آن در آستان قدس رضوی و نسخه‌اي ديگر در مجلس خبرگان گذاشته شد.

امام (ره) در طول سال‌هاي پس از ارائه وصيت‌نامه، سخنان و پيام‌هاي زيادي را مطرح كردند كه مي‌توان آن را متمم يا مكمل وصيت‌نامه به عنوان روشنگري و تبيين خط مبارك ايشان دانست.

امام خميني (ره) يك حكيم، يك فيلسوف، يك فقيه و يك سياستمدار برجسته، نه تنها در تاريخ معاصر بلكه تاريخ جهان اسلام است. آنچه كه اين ويژگي‌ها را برجسته تر مي‌كند انقلابي بودن، انقلابي ماندن و انقلابيگري اوست. هيچ رجل انقلابي در تاريخ سرغ نداريم كه به طاغوت زمان براي دستگرمي امر مبارزه، بگويد؛ «من اکنون قلب خود را برای سرنیزه ‌های مأمورین شما حاضر کردم ولی برای قبول زورگویی‌ها وخضوع در مقابل جباری‌های شما حاضر نخواهم کرد.» (1) اين پيام آتشين، نشان از يك گرمي و حرارت انقلابي در امر مبارزه بود كه هيچ وقت به سردي نگرایيد. اين حرارت تا آخرين روزهاي حيات امام (ره) از كلام و پيام او حتي اندكي كاستي نگرفت. كاستي لحن و بيان انقلابي و عمل انقلابي در تمام سال‌هاي پس از 15 خرداد 42 تا آخرين لحظات حيات امام (ره) را نه چشم دشمن ديد نه گوش خصم، آن را شنيد.

امام (ره) تنها سه ماه مانده به پايان عمر خود با عزل منتظري، انقلابي‌ترين حركت دوران مبارزات خود را براي كوتاه‌كردن دست نامحرمان از نواميس فكري جمهوري اسلامي، انجام داد. او تمام پيوندهاي دوستي و مؤانست خود را با منتظري ناديده گرفت و مصالح انقلاب و امت اسلام را به هر پيوندي حتي همراهي سال‌ها مبارزه او ترجيح داده و اعلام فرمود: «با هيچ كس در هر مرتبه‌اي كه باشد، عقد اخوت نبسته‌ام. چارچوب دوستي من در درستي راه هر فرد نهفته است.»

لحن امام (ره) در پذيرش قطعنامه 598 كه بايد نرم ترين ‌لحن باشد، اما آن را بايد تندترين و انقلابي‌ترين ادبيات حيات سياسي او تلقي كرد. اين پيام 25 صفحه است و در همه صفحات آن، خشم و كينه و ستيز انقلابي او علیه قداره‌بندان جهان و نوكران منطقه‌اي آن موج مي‌زند. در اين پيام، امام بر تداوم و استمرار جنگ پايان ناپذیر حق و باطل، فقر و غنا و استكبار و استضعاف و جنگ پابرهنگان با مرفهيمن بي‌درد تأكيد مي كنند و اعلام مي فرمايند: «ما در يك سوي اين جنگ مقدس قرار داريم و به دست و بازوي تمام مبارزاني كه در سرتاسر جهان كوله‌بار چنين مبارزه‌اي را به دوش مي‌كشند، بوسه مي‌زنم.»

همانجاست كه تصريح مي فرمايند: «بحث مبارزه و رفاه و سرمايه، بحث قیام و راحت طلبي، بحث دنياخواهي و آخرت جويي، هرگز با هم جمع نمي شوند، تنها آنهايي تا آخر خط با ما هستند كه درد فقر و محروميت و استضعاف را چشيده باشند.» امام (ره) با پذيرش قطعنامه 598 صريحاً اعلام مي‌كنند: «قبول قطعنامه به معناي حل مسئله جنگ نيست.» و خطاب به رزمندگان سلحشور اسلام مي فرمايند: «فرزندان انقلابي‌ام! بغض و كينه انقلابي‌تان را در سينه‌ها نگه داريد و با غضب و خشم به دشمنانتان بنگريد، بدانيد پيروزي از آن شماست.» و نيز فرمودند: «اگر بندبند استخوان هايمان را جدا سازند، اگر سرمان را بالاي دار ببرند، اگر زنده زنده در شعله‌هاي آتش بسوزانند، اگر زن و فرزندانمان را به اسارت ببرند، هرگز امان نامه كفر و شرك را امضاء نمي‌كنيم.»

او در تمام زندگي انقلابي‌اش هرگز از احدي جز خدا نترسيد و حاضر نشد اندك انعطاف و نرمشي را نسبت به دشمن نشان دهد.

امام (ره) در آخرين پيام خود به مناسبت ميلاد حضرت صاحب‌ الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف خطاب به مسئولین نظام فرمودند: «مسئولین ما بايد بدانند انقلاب محدود به ايران نيست. انقلاب مردم ايران نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچمداري حضرت حجت ارواحنا فداه است. بايد دولت تمام سعي و توان خود را براي اداره بهتر مردم بنمايد ولي اين بدان معنا نيست كه آنها را از اهداف عظيم انقلاب كه ايجاد حكومت جهاني اسلام است منصرف كند.»

هم او بود كه در اين پيام صراحتاً فرمود: «از مسئولین مي‌خواهم از هيچ كس جز خدا نترسند و كمرها را محكم ببندند و دست از مبارزه و جهاد عليه فساد و فحشاي سرمايه‌داري غرب و پوچي و تجاوز كمونيزم نکشند. ما هنوز در قدم‌هاي اول مبارزه جهاني خود عليه غرب و شرقيم.»

برخورد آشتي ناپذير امام در مواجهه با دنياي كفر و اسكتبار و استبداد جهاني در اين واژگان موج مي‌زند. حتي بالاتر از اين كلمات، با تأكيد بر آشتي‌ناپذيري تصريح مي‌كنند: «مگر بيش از اين است كه ما ظاهراً از جهانخواران شكست مي‌خوريم و نابود مي‌شويم؟ مگر بيش از اين است كه زنان و فرزندان خردسال حزب الله در جهان به اسارت گرفته‌ مي‌شوند. مگر بيش از اين است كه فرزندان عزيز اسلام ناب محمدي در سراسر جهان به چوبه‌هاي دار مي‌روند؟ بگذار دنياي پست و ماديت با ما چنين كنند ولي ما به وظيفه اسلامي خود بايد عمل كنيم.»

امام (ره) خطاب به فرزندان انقلابي خود در همين پيام فرمودند: «هميشه با بصيرت و با چشمان باز به دشمنان خيره شويد. آنان را آرام نگذاريد. اگر آرام بگذاريد لحظه‌اي آرامتان نمي‌گذارند.»

امروز فرزندان انقلابي امام در سرتاسر مرز رژيم صهيونيستي در غزه، لبنان و سوريه به صف نشسته‌اند. آنها در جنگ 8 روزه ، 33 روزه و 55 روزه نشان دادند كه آنچه امام (ره) به عنوان تجربه ادراكات انقلابي فرموده بودند، درست بود. در تمامي اين نبردها پيشنهاد آتش‌بس از طرف دشمن بوده است. پس نقطه ضعف دشمن در همين جاست. پاسخ اخير رزمندگان اسلام در جبهه جولان، امضاي ديگري بر همين ديدگاه امام (ره) بود. امروز روزي است كه حلقوم استبداد و استكبار در جهان و منطقه در دستان پرقدرت رزمندگان اسلام در تنگه هرمز و باب المندب و سرتاسر خطوط جبهه مقاومت است. مستکبران که در اين جبهه كم آورده‌اند، رفته‌اند بساط تحريم‌ها را به پا كرده و روز به روز به تحكيم زيرساخت‌هاي آن مي‌افزايند.

دولت اگر عزم انقلابي‌گري دارد، ديپلمات‌هاي ما اگر مي‌خواهند انقلابي بمانند و انقلابي عمل كنند، دست از نرمش و انعطاف بردارند و آب پاكي را بر صفحات پيشنهادي صلح و سازش و كوتاه آمدن بريزند.

هيچ انقلابي وسط نبرد و معركه روي تفنگي كه بر دوش دارد، معامله نمي‌كند. مفهوم اين كار، اول خلع سلاح و سپس تيرباران است! من در حيرتم چگونه ما اجازه داديم دشمن شروع كند به چانه‌زني در مورد توان هسته‌اي ايران؟ و از آن حیرت بدتر آن است که چگونه است اجازه داديم دشمنان راجع به توان موشكي ما و برد آنها اصلاً وارد گفتگو شوند؟ شک نکنیم ديپلمات‌هاي ما به غير از حال و هواي انقلابيگري، نمي‌توانند مذاكرات را به پيش‌ببرند.

جهان اسلام اين هفته روز جهاني قدس را در پيش رو دارد. در اين روز تاريخي عزم انقلابي امت اسلام به نمايش در‌مي‌آيد. مردم انقلابي غزه نبرد بي‌امان راهپيمايي بازگشت را پي مي‌گيرند و در خارج و داخل مرزهاي اشغالي، جهان يكصدا عليه ستم و تجاوز و اشغالگري فرياد خواهد زد. دنيا مي داند همه اين ظرفيت انقلابي از امام (ره)، شهدای اسلام و شهداي انقلاب اسلامي پيدا شده است و ان شاء الله تا ظهور حضرت حجت ارواحنا فداه ادامه خواهد يافت.

دولت بايد از اين ظرفيت در مبارزه دیپلماتیک خود عليه استبداد و استكبار جهاني استفاده كند و ادبيات خود را با قداره‌بندان جهاني تغيير دهد.

مقام معظم رهبري از زمانی که بار سنگين هدايت انقلاب اسلامي و هدايت امت اسلامي را بر دوش نهادند، 29 سال است يك لحظه از انقلابيگري در بيان و عمل خود غفلت نداشته است. او بارها تاكيد فرموده است؛ «من انقلابي‌ ام، به همين دليل صريح، صادقانه و قاطعانه حرف مي‌زنم.» او به پيروي از امام (ره) هميشه به انقلابيگري، انقلابي بودن و انقلابي ماندن توصیه فرموده است. امروز بر هيچ كس پوشيده نيست كه راه حل مشكلات كشور، انقلابي نظر كردن و جهادي عمل كردن است.

پي نوشت‌:

1- پيام امام (ره) به مناسب حمله چكمه‌پوشان شاه به مدرسه فیضیه در فروردين 1342 - صحیفه امام، ج1، ص 179-177

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: