به‌روز شده در: ۰۵ خرداد ۱۳۹۷ - ۱۴:۵۸
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۷۴۵۶
تاریخ انتشار: ۱۷ ارديبهشت ۱۳۹۷ - ۱۰:۰۷
این نگاه کرامت محور به زن همواره در نظام اسلامی وجود داشته است؛ هرچند عدهای با استفاده از هیجان احساسی سیاسی سعی در ایجاد مطالبات بدلی دارند اما بر اساس مشی امام خمینی به عنوان بنیانگذار انقلاب اسلامی کرامت زن اصل اساسی است و نباید خدشهدار شود. در مسئله لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی این اصل مورد هتک قرار میگرفت و به همین سبب امام هوشمندانه مقابل توطئهای با عنوان اعطای حق رأی به زنان ایستادند.
زهرا کاظمی- طی صد تا صدوپنجاه سال گذشته اعطای حق رأی به زنان با شعارهای زنانه در غرب موضوعی بود که پای زنان را به عرصههای دیگر با بهانه سیاسی باز کرد، روزهای پیش از پیروزی انقلاب اسلامی و در دوران حاکمیت پهلویها در ایران موضوع حق رأی زنان مطرح نشد تا اینکه در روزهای استیلای کامل آمریکا و طرح کاپیتولاسیون برای نخستین بار موضوع حق رأی زنان مطرح شد. اما مخالفت امام خمینی در آن ایام منجر به لغو کاپیتولاسیون شد، بعدها این ماجرا برای آنهایی که در پی تخریب نظام اسلامی بودند دستمایه خوبی شد تا به دیدگاه امام و انقلاب در حوزه زنان و مشارکت سیاسی واکنش نشان دهند اما باید گفت همین که در نظام اسلامی به زنان حق رأی داده شده و زنان در همه عرصه ­های اجتماعی مشارکت جدی دارند نشان از آن دارد که حضرت امام و سایر مسئولین نظام حضور زنان در اجتماع و دخالت آنها در سیاست و حکومت را مروج فحشاء نمیدانند.

مخالفت حضرت امام با لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی بوده که دادن حق رأی به زنان نیز جزو مواد آن به شمار میرفت. به موجب این مصوبه که در غیاب مجلس، حکم قانون داشت، به زنان حق رأی داده میشد و از شرایط انتخاب شوندگان و انتخابکنندگان ، قید سوگند به قرآن حذف میشد و افراد میتوانستند با هر کتاب آسمانی مراسم تحلیف را به جای آورند. مخالفت با این لایحه را میتوان با توجه به فرمایشات حضرت امام این گونه عنوان کرد؛ در آن زمان انتخابات فقط جنبه ظاهری داشته و منتخبان شاه به مجلس و دولت راه مییافتند نه مردم. در واقع کسی حق رأی نداشت چه مرد و چه زن. در چنین فضای اختناقی اعطای حق رأی به زنان، اقامی مشکوک بوده و یقیناً باید هدف ماورای این ظاهر وجود داشته باشد. آن هدف در نظر حضرت امام این بود که رژیم در صدد است تا زنان منتسب به فرهنگ غرب را با شعار دفاع از حقوق زنان، در جهت غربی کردن و گسترش فساد و فحشاء در جامعه بهره ببرد. امری که بعدها با ظهور چهرههای زن درباری مانند لیلی امیر ارجمند و اشرف پهلوی و فرح دیبا نمود یافت. نشانه این استدلال از نظر حضرت امام این بود که اکثریت زنان جامعه خواستههای دیگری غیر از حق رأی را دارند و فقط برخی زنان معلوم الحال و فاسد طرفدار این بودند. نظر ایشان در جلد اول صحیفه اینطور آمده است: «از 10 میلیون نفر جمعیت زن ایران، فقط یک صد نفر زن هرجایى مایل هستند که این کار بشود».

از مبانی اندیشه اصلاحی امام، حفظ منزلت انسانی و اسلامی زن در اجتماع است. مخالفت آشکار حضرت امام با حق رأی زنان و نیز سربازی بردن دختران به اسم سپاه دانش، برخاسته از همین اصل است، چرا که این اقدامات را مغایر با این اصل میدانستند و در صحیفه میتوان این موضوع را به عینه مشاهده نمود و مخالفت جدی امام با حضور زنان در فضای آلوده غربی از حیث توهین به شخصیت و کرامت زن بود این درحالی است که بعد از مهیا شدن محیط اجتماعی سالم برای فعالیت زنان، حضرت امام آنها را ملزم به اینگونه فعالیتها میدانند: «زن باید در مقدرات اساسى مملکت دخالت بکند، زن آدم ساز است؛ زن مربى انسان است» و فراتر از همه این حرفها، نقش رهبری این نهضت را به زنان عفیف مسلمان ایران نسبت میدهد. «شما رهبران نهضت هستید، بانوان رهبران نهضت ما هستند، ما دنباله رو آنها هستیم، من شما را به رهبری قبول دارم و خدمتگزار شماییم.».

این نگاه کرامت محور به زن همواره در نظام اسلامی وجود داشته است؛ هرچند عدهای با استفاده از هیجان احساسی سیاسی سعی در ایجاد مطالبات بدلی دارند اما بر اساس مشی امام خمینی به عنوان بنیانگذار انقلاب اسلامی کرامت زن اصل اساسی است و نباید خدشهدار شود. در مسئله لایحه انجمنهای ایالتی و ولایتی این اصل مورد هتک قرار میگرفت و به همین سبب امام هوشمندانه مقابل توطئهای با عنوان اعطای حق رأی به زنان ایستادند.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: