به‌روز شده در: ۰۲ تير ۱۳۹۷ - ۱۵:۴۰
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۷۰۹۹
تاریخ انتشار: ۱۴ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۰:۱۴
روشن شدن آسمان و زمين و رفع تاريكي‌ها به سبب نور فاطمه(س)، اشاره به مقام ولايتي صديقه طاهره‌(س) دارد. يعني کسانی که به ولايت ايشان معرفت دارند، به سبب اين معرفت از ظلمت ناشي از گناهان، نجات مي‌يابند.
دکتر مجتبی شریفی- هدف از خلقت و آفرينش انسانها بهرهمندي از ربوبيت ذات اقدس الهي به منظور اصلاح و تربيت بوده است و خداوند به اين منظور پيامبر گرامي اسلام (ص) را مبعوث نمود تا راه بهرهمندي از ربوبيت خود را به مردم بياموزد. لذا به او فرمود:

لَوْلَاكَ اما خَلَقْتُ الْاَفْلَاك‏ «اگر تو نبودي موجودات را نمي‏آفريدم،

وَ لَوْلَا عَلي اما خَلَقْتُك و اگر علي(ع) نبود، تو را نمي‏آفريدم». چراكه بهرهمندي از ربوبيت رب و رسالت رسول جز در سايه معرفت و عمل به ولايت اميرالمؤمنين(ع) ممكن نبوده و نخواهد بود. به همين دليل رسول اكرم(ص) خطاب به اميرالمؤمنين(ع) فرمود:

«هركس ولايت تو را انكار نمايد، ربوبيت خدا را انكار نموده است.»

و خداوند در ادامه به رسول گرامياش فرمود:

يا مُحَمَّد! وَ لَوْلَا فَاطِمَة اما خَلَقْتُكُما؛ اي محمد! اگر فاطمه نبود، تو و علي را نمي‏آفريدم.»

اشاره به اینکه بسترسازي براي عمل به دستورات تربيتي حضرت ختمیمرتبت(ص) و زمينه آفريني براي عمل به ولايت اميرالمؤمنين(ع) و فرزندان او بر عهده حضرت صديقه طاهره(س) است.

چنانكه جابر روايت ميكند: رسول خدا (ص) سه روز قبل از رحلتش به اميرالمؤمنين (ع) فرمود:

«بدان که بهزودی هر دو ركن تو از بين ميرود، اما خداوند پس از من، جانشين من(در ياري تو) است و چون رسول خدا(ص) از دنيا رفت، علي(ع) فرمود: اینیکی از دو ركن من بود كه رسول خدا فرموده بود و چون فاطمه (س) از دنيا رفت، فرمود: اين ركن دوم بود كه رسول خدا (ص) فرموده بود.»

اشاره به اينكه اميرالمؤمنين(ع) كه ولايتش عامل بهرهمندي از ثمرات ربوبيت و درك وعدههاي دادهشده در رسالت رسول ميباشد به دو ركن نيازمند است:

1) رسول خدا (ص) كه راه معرفت و عمل به ولايت او را به مردم بياموزد.

2) فاطمه (س) كه با تنظيم حوادث، بستر عمل به ولايت را فراهم نمايد.

لذا در زیارتنامه آن بانوي بزرگ اسلام مي‏خوانيم:

«فاطمه (س) دختر و پاره تن رسول
گرامي
(ص) و نقطه ثقل قلب، جگرگوشه، برگزيده و هديه الهي بود که وصي رسول خدا (ص) به آن ويژگي يافت».

حضرت زهرا (س) برگزيده الهي براي رسول خدا (ص) و اميرالمؤمنين (ع) معرفیشده است. چراكه بدون وجود او و ابعاد گوناگون ولايتش، شرايط عمل به رسالت رسول (ص) و ولايت اميرالمؤمنين (ع) كه عامل اصلاح و تربيت و نجات از دام عيوب است، فراهم نخواهد شد.

به همين دليل، خطاب به صديقه كبري(س) عرضه ميداريم:

وَ أَنَا أَسْأَلُكِ إِنْ كُنْتُ صَدَّقْتُكِ إِلَّا أَلْحَقْتِنِي بِتَصْدِيقِي لَهُمَا لِتُسِرَّ نَفْسِي فَاشْهَدِي أَنِّي طَاهِرٌ بِوَلَايَتِكِ وَ وَلَايَةِ آلِ بيتكِ(ع).

«از تو ميخواهم اگر تو را تصديق نموده (و ولايتت را پذيرفتهام) مرا به مرحله تصديق نسبت به ولايت پدر و شوهر بزرگوارت برساني و مرا به آن، مسرور نمايي و شهادت دهي كه با تصديق ولايت تو و فرزندانت، پاك شدهام.»

رابطه علم و عصمت با ولايت
فاطمه (س)

در روايت آمده است که خداوند به سبب علم و پاكي از طمع، حضرت زهرا (س) را از ساير خلق، متمايز و جدا گردانيد و او را فاطمه خواند. چنانكه امام باقر (ع) فرمودند: هنگاميكه فاطمه (س) متولد شد، خداوند به ملكي از ملائكه وحي كرد كه زبان رسول خدا (ص) را (بهگونهای) گويا كند كه دخترش را فاطمه بخواند. سپس فرمود: من به سبب علم (به مشيت خود) و پاكي از طمع (همه آلودگيها و زشتيها) تو را فاطمه خواندم. امام باقر (ع) در ادامه فرمود: به خدا قسم خداوند به سبب پيماني كه (صديقه طاهره (س) با ذات اقدس الهي) بسته بود، به او دانش كثير عطا نمود و از آلودگيها، پاکیزهاش گرداند و او را از ساير خلق، متمايز نمود.

نكته و اشاره: در كلام امام باقر (ع)، دانش بيكران فاطمه (س) و پاك بودن ذاتي او از طمع، قرين هم ذكر گرديده است تا بر ملازمت و همراهي علم و عصمت ذاتي، در وجود صديقه طاهره (س) دلالت كند. به اين معنا كه خداوند، فاطمه (س) را مبراي از عيب آفريد و او را به مشيت خود عالم گرداند تا ولايت دربارهاش ثابت گردد.

رابطه فاطمه (س) با فاطريت خداوند

ازآنجاییکه حضرت زهرا(س) با تقدير و تنظيم حوادث، عيوب و رذائل اخلاقي انسانها را آشكار نموده و بستر اصلاح و تربيت را براي آنها فراهم مينمايد، لذا همسو با فاطريت خداوند او را فاطمه خواندهاند تا نشان دهند هدف از آفرينش، فَطم و جدايي انسانها از آلودگيها است. چنانكه رسول خدا(ص) فرمودند:

«خداوند نام تو را از ميان نامهاي خود استخراج نمود و خود را فاطر و تو را فاطمه خوانده است». چنانكه خداوند خطاب به آدم(ع) فرمود:

هَذِهِ فَاطِمَةُ وَ أَنَا فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَ الارَضِينَ فَاطِمُ أَعْدَائِي عَنْ رَحْمَتِي يَوْمَ فَصْلِ قَضَائِي وَ فَاطِمُ أَوْلِيَائِي عَمَّا يَعْتَرِيهِمْ وَ يَشِينُهُمْ فَشَقَقْتُ لَهَا اسْماً مِنِ اسْمِي.

«اين(بانوي بزرگ) فاطمه و من فاطر آسمانها و زمينها هستم. در روز جزا، دشمنانم را از رحمتم و دوستانم را از رذایلی که بر آنها عارض شده و آنها را زشت(و بيآبرو) ميكند، پاك مينمايم (و چون اين كار را به سبب فاطمه انجام ميدهم) پس نام او را (كه فاطمه است) از نام خود (كه فاطر است) برگرفتم (تا ثمره فاطريت خود را در بهرهمندي از فاطميت او ذكر نمايم).»

اسراری درباره نام "زهرا"

امام صادق(ع) فرمودند: به آن حضرت، زهرا ميگويند، زيرا هنگامیکه در محراب ميايستاد، نورش براي اهل آسمان ميدرخشيد، هم چنانکه نور ستارگان به اهل زمين ميدرخشد.»

و نيز روایتشده است كه جابر از امام صادق(ع) سؤال مي‌‌كند چرا به فاطمه(س) زهرا ميگويند؟ حضرت فرمودند: «زيرا خداوند او را از نور عظمت خود آفريد. پس هنگاميكه درخشيد، آسمانها و زمين از نور او روشن شد... و نور اهلبيت(ع) از آن نور خارج گرديد» و در روايت ديگري ابوهاشم جعفري از امام عسكري(ع) ميپرسد: «چرا به فاطمه، زهرا گفتهاند؟ حضرت فرمودند:«زيرا صورتش از آغاز روز، مانند خورشيد و هنگام زوال آفتاب مانند ماه و هنگام غروب آفتاب مانند ستاره براي اميرالمؤمنين(ع) ميدرخشيد». در روايت ديگر درباره علت نامگذاري حضرت صديقه طاهره(س) به اسم زيباي زهرا آمده است كه چون خداوند اراده نمود ملائكه را امتحان كند، ابر سياهي بر آنها فرستاد و آنها را در ظلمت فروبرد و چون فرشتگان خدا را بهحق محمد و آل محمد(ع) قسم دادند تا ظلمت را از آنها برطرف كند، خداوند، نور فاطمه را آفريد و آن را مانند قنديل در گوشوار عرش قرارداد و بهاینترتیب هفتطبقه آسمان‏ و زمين روشن گرديد، لذا فاطمه(س)، زهرا خوانده شد.»

نكته و اشاره: روشن شدن آسمان و زمين و رفع تاريكيها به سبب نور فاطمه(س)، اشاره به مقام ولايتي صديقه طاهره(س) دارد. يعني کسانی که به ولايت ايشان معرفت دارند، به سبب اين معرفت از ظلمت ناشي از گناهان، نجات مييابند.

پی نوشت ها در دفتر نشریه موجودمی باشد.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: