به‌روز شده در: ۱۹ آذر ۱۳۹۷ - ۱۰:۳۵
logo
کد خبر: ۲۷۰۴۶
تاریخ انتشار: ۰۷ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۳
برای تعیین شاخصه‌های بومی‌سازی جشنواره راه درازی را در پیش داریم؛ به‌طوری‌که بسیاری از کارشناسان عرصه مد و لباس عقیده دارند همچنان بین الگوهای طراحی‌شده در جشنواره‌های مد و لباس و امکانات مالی و سلایق عام مردم فاصله‌ای معنادار وجود دارد.
مریم نشیبی- مد و لباس یکی از جذاب و درعینحال مهمترین موضوعاتی است که نمیتوان از آن چشمپوشی کرد، این حوزه تعیینکننده وضعیت پوشش در یک کشور است، آنهم کشوری با مختصات جمهوری اسلامی ایرآنکه در حوزه پوشش بهواسطه فعالیتهای گوناگون خارجی و داخلی اعم از ورود پوشاک قاچاق به کشور در معرض آسیب جدی لباس و مدهای وارداتی قرار دارد. زهرا رضایی از طراحان لباس و پوشاک درباره مقوله مد معتقد است: «مد و لباس بهعنوان یک نماد بصری فرهنگی، اجتماعی قدرتمند در جامعه عمل میکند و بر اساس تفکرات فرهنگی، اجتماعی، اقلیمی و اقتصادی به وجود میآید. غلبه نگاه صنعتی صرف به این مقوله تاکنون موجب بیتوجهی به ابعاد فرهنگی و اجتماعی مد و لباس ایرانی شده است.» وی در ادامه با اشاره به اهمیت برگزاری جشنوارههای مد و لباس میگوید: «برگزاری جشنوارههای مدو لباس یکی از راهکارهای مهم در ایجاد جریانهای مدسازی است ارائه الگوهای جدید و تبیین مد ایرانی و اسلامی، بازتعریف هویتی لباس، ترسیم ضرورتها و اهمیت چندوجهی مد و لباس، انسجامبخشی فعالیتها و شناسایی ظرفیتهای گسترده، معرفی و کاربردی کردن آثار برگزیده و هدایت بازار پوشاک بهسوی تولید داخلی و تشویق مردم به پرهیز از انتخاب و مصرف الگوهای بیگانه و تقویت اقتصاد مقاومتی با ایجاد اشتغال پایدار میتواند بهعنوان روح حاکم بر یک جشنواره تعیین کننده جریان پوشش یک سال و یا به عبارت بهتر سالهای متمادی خواهد بود.»

اما جشنواره مد و لباس فجر امسال در حالی برگزار خواهد شد که ویژگی­ ها و مختصاتی نظیر افزایش شرکت کنندگان، بخش کودک و نوجوان، ارائه الگو مطابق سلیقه مخاطب، اما باید دید که استقبال از بخش خرید چگونه است؛ لیدا روزبهانی از فعالان حوزه مدو لباس که در جشنواره­ های قبل حضورداشته است در انباره میگوید: «همواره زمانیکه نام جشنواره مد و لباس به ذهن متبادر میشود، آنچه مورد انتظار است دیدن لباسهای شیک و البته باقیمتهای گران در پشت ویترین نمایشگاه است که با دیدن اتیکت قیمت، هرکسی تمایل ندارد خود را در جایگاه انتخابکننده و خریدار آن لباس ببیند. البته حتی اگر ازلحاظ قیمتی انتخاب آن لباس، محدودیتی برای مخاطب جشنواره و بازدیدکننده ایجاد نکند، نوع انتخاب رنگها و طراحی پارچه، موارد استفاده از لباس را برای خریدار محدود خواهد کرد و این درست همان نکتهای است که بسیاری آن را جزو ایرادات جشنوارههای مد و لباس میدانند که لازم است به آن توجه شود.» در نظر نگرفتن بازارهای خرید برای محصولات تولیدشده در سیر جشنواره سبب عقیم ماندن نتایج آن می­ شود درمجموع باید گفت، هرچند که به عقیده بسیاری از کارشناسان برگزاری جشنواره مد و لباس گام مثبتی برای معرفی طراحان و تولیدکنندگان بومی کشور است اما اگر نیمنگاهی به اهداف چنین جشنوارهای بیاندازیم مطمئناً در شاخصههای دستیابی به آنچه بهعنوان اهداف اصلی برگزاری جشنواره مشخصشده است، دچار تردید خواهیم شد و شاید به همین دلیل است که باوجود گذشت هفت سال از برگزاری چنین رویداد هنری، تغییر آنچنان محسوسی در نوع الگوهای ارائهشده و میزان قیمت در حوزه پوشاک و لباس داخلی را شاهد نیستیم. البته رویداد مثبتی که در این دور از جشنواره رخداده است، همزمانی نمایش الگوهای طراحیشده در جشنواره باعرضه آن در فروشگاههای سطح شهر تهران است که همین اتفاق، گامی مثبت در جهت کاربردیترشان محصولات طراحیشده توسط طراحان مد و لباس کشور است؛ اما بااینوجود به نظر میرسد هنوز برای تعیین شاخصههای بومیسازی جشنواره راه درازی را در پیش داریم؛ بهطوریکه بسیاری از کارشناسان عرصه مد و لباس عقیده دارند همچنان بین الگوهای طراحیشده در جشنوارههای مد و لباس و امکانات مالی و سلایق عام مردم فاصلهای معنادار وجود دارد.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: