به‌روز شده در: ۲۰ آذر ۱۳۹۷ - ۱۵:۲۷
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۷۰۴۵
تاریخ انتشار: ۰۷ اسفند ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۲
در این میان‌فشارهای خارجی هم چاشنی شورتری به ماجرا اضافه خواهد کرد، چاشنی که یادآور نوعی برجام حقوق بشری است؛ برجام گروه‌های خاص مانند بهائیآن‌که اکنون در غائله دختر خیابان انقلاب خودی نشان دادند و یا دراویش و همجنسگراها و...، طیف‌هایی که در منظر حقوق بشر غربی باید جزو شهروندان درجه اول در نظر گرفته شوند و همین اهرم فشار مناسبی برای غربی‌ها مهیا می‌کند.
رضوانه باهری- حوالی دوشنبهشب هفته گذشته بخش کوچکی از پایتخت شاهد درگیری و آشوبی خیابانی بود، آشوبی که درنهایت منجر به شهادت پنجتن از سربازان امنیت در لباس نیروی انتظامی و بسیج شد.

در هیجانات مربوط به این رخداد تأسفبرانگیز و ضد امنیتی، تأملاتی وجود دارد پیرامون کسانی که چند وقتی است از هر اعتراضی در خیابانهای پایتخت ایران حمایت میکنند. از اغتشاشات دیماه ۹۶ تا اقدام غیر متمدنانه موسوم به دختر خیابان انقلاب کشف حجاب تا اغتشاش و اعتراض کسانی تحت عنوان دراویش گنابادی!

جالب آنکه حمایتهای اشارهشده گاهی حتی با ارسال ضرورت فرکانس «تحرک خیابانی» و حتی «پیکار با نظام» نیز همراه بوده است؛ اما در یک نگاه حتی سرسری باید گفت رخداد غیر متمدنانه دختران خیابان انقلاب، اغتشاشات دیماه و تحرک اوباش موسوم به دراویش خیابان پاسداران شباهتهای غیرقابلانکاری باهم دارند.

با سرهم کردن این ماجرا سرنخهای تشابه خود را نشان میدهد، هر سه حرکت در بستر خیابان رخدادهاند، هر سه رفتاری اعتراضی ضد نظام هستند و «نظام اسلامی» محل تمرکز اعتراض در هر سه است و جالبتر از همه اینکه در قبال هر سه اتفاق نیز صدای تشویق علنی یا تلویحی کسانی از داخل یک جریان سیاسی خاص به گوش میرسد تشویقهایی که حتی مدتها قبلتر از تمام این رخدادهای کور خیابانی صورت گرفته و در ذهن افکار عمومی پمپاژ شدهاند و درنهایت باید تمرکز بر
اقلیت
­ ها و اقشار موردتوجه سازمانهای جهانی مانند اقلیتها وزنان را در این جریان مهم تلقی کرد.

نکته قابلتوجه که با بررسی گفتوشنودها و آنچه در فضای مجازی ردوبدل میشد و چند آنهم بر کسی پوشیده نیست میتوان مفهوم دعوت به پیکار با نظام، اغتشاش و تلاش برای گرم نگهداشتن تنور تحرکات خیابانی را در تمام این موارد محرز و مشخص احساس کرد.

جالب آنکه باید اشاره کرد که در کنار این دعوت به تحرک خیابانی؛ مقولاتی دیگر مثل تأکید بر فساد نظام اسلامی، ناکارآمدی نظام و ناامیدی مردم در کنار حمایت از کشف حجاب دختران خیابان انقلاب نیز در اظهارات صاحبان و سمپاتهای سیاسی آنها به عینه به چشم میخورد.

برآیند این تأملات و تحلیل پیرامونی آنها اینطور میگوید که عدهای به همراهی جویبارهای کوچک و موج شدن آنها دلبستهاند یعنی میتوان اینگونه استدلال کرد که با توجه به تجربیات روزهای 88 که همه قوای فتنه در قامت جنبش سبز بروز کرد این بار در قالب تشکلهای کوچک طرح ایجاد اخلال و حتی فروپاشی پیگیری میشود. طرحی که یکسر آن به شکلی جدی با موضوع حقوق بشر، حقوق زنان و حقوق شهروندی گرهخورده است. البته نباید فراموش کرد که برخی محافل تحلیلی از چند سال قبل مسئله بروز اغتشاش خیابانی به بهانه اقتصاد و سیاه بودن وضع موجود، با محتوای اغتشاش و اعتراض ظالمانه علیه نظام اسلامی را مورد پیشبینی قرار داده بودند همین مقوله اثباتگر تحرکاتی است که زیرپوست سیاست در جامعه در حال بروز و ظهور است و ممکن است اغتشاشهای اخیر پایان داستانی که از بیرون کلید خورده است نباشد و بحرانآفرینی برای حاکمیت در سایه تساهل و تسامح برخی افراد و جریانات بهصورت سریالی ادامه یابد.

در این میانفشارهای خارجی هم چاشنی شورتری به ماجرا اضافه خواهد کرد، چاشنی که یادآور نوعی برجام حقوق بشری است؛ برجام گروههای خاص مانند بهائیآنکه اکنون در غائله دختر خیابان انقلاب خودی نشان دادند و یا دراویش و همجنسگراها و...، طیفهایی که در منظر حقوق بشر غربی باید جزو شهروندان درجه اول در نظر گرفته شوند و همین اهرم فشار مناسبی برای غربیها مهیا میکند.

به هر ترتیب تکیه و تأکید بر اقشار زنان از یکسو و مطالبه سازی برای تحقق این موضوع مسئلهای است که نباید نادیده گرفته شود، یک روزبه بهانه حضور زنان در ورزشگاه، روز دیگر با عنوان خروج زنان از کشور بدون اذن همسر و ...؛ و درنهایت یک روز طرح رفراندوم حجاب و آزادی پوشش زنان موضوعاتی است که در این میان تنها و تنها جامعه زنان معتقد و مسلمان ایرانی را متضرر خواهد کرد.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: