به‌روز شده در: ۲۶ دی ۱۳۹۶ - ۱۵:۵۷
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۶۶۸۹
تاریخ انتشار: ۱۸ دی ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۰
بازی سیاسی در معاونت زنانه رئیس جمهور در دولتهای قبل نیز مسبوق به سابقه است، از برجام کوچک زنانه تا سند 2030 و پشت پردههایی که البته دیر یا زود با فرو افتادن پرده افشا میشود حکایت تلخی از سوءاستفاده از ظرفیت زنان است
رضوانه باهری- یک پست مجازی در همهمه و هیاهوهای گوناگون سیاسی هفته گذشته به ناگاه پروندهای را گشود. این پرونده خود را به روزهای 88 گره زد بود و حالا که دولت در دست سیاستمدارانی است که ترجیح میدهند حتی ادعاهای آن روزگارشان نظیر تقلب در انتخابات را منکر شوند، این امر چیزی بیش از تعجب را در اذهان عمومی برانگیخت.

عنوان خبر در خبرگزاریهای گوناگون این بود:« افشاگری مسیح علینژاد علیه ابتکار!» این خبرنگار خارج نشین که روزی با دولت اصلاحات مراودات پیچیدهتری از حد و حدود یک خبرنگار ساده پارلمانی داشت اینطور نوشت:« خانم ابتکار! سال هشتاد و هشت لیست خانوادههای کشتهشدگان و شماره تماس خانوادههایشان را شما برای منی که خبرنگار خارج نشین بودم ارسال کردید و میگفتید، چون این مردم در داخل رسانهای ندارند! الان به مردمی که توی خیابان هستند و هیچ رسانهای ندارند میگویید از خارج رهبری میشوند؟ چرا برای مردم پرونده سازی میکنید».

این پست در میان همهمه روزهای هفته قبل علیرغم ادعای برخی از جریانات رسانهای که معتقد بودند چندان مشاهده نشده و برای جریان اصلاحات و آنهایی که روزی از سران فتنه حمایت کرده و اکنون موضوع رفع حصر را به هر بهانهای مطرح میکنند بازخوردهای متفاوتی را در فضای مجازی و حقیقی در پی داشت. اینکه آیا اصولا میتوان به حرف کسی چون علینژاد اعتماد کرد و آیا تغییر در نگرش افراد بنا به تغییر در دولت میتواند حجت گردد یا خیر؟ از جمله مسائلی است که باید به آن در فرصتی مقتضی و بر اساس کارشناسی رسانهای و سیاسی پاسخ داد. اما واکنش معاون امور زنان و خانواده که روزگاری او را با روسری سبزش پیشرو در حفظ محیط زیست میدیدیم! در سایت معاونت زنان و خانواده ریاست جمهوری که ماهیتا باید در خدمت این معاونت و خدماتش به زنان باشد نوشت:« علینژاد بسیار تلاش کرد در سال ۸۸ با معصومه ابتکار تماس برقرار کند؛ زیرا فهمیده بود که ایشان در شورای شهر مصوبهای را برای دلجویی از خانوادههای آسیب دیده دنبال میکند، اما هرگز نتوانست این ارتباط را برقرار کند. به نظر میرسد این اقدام وی نوعی عقدهگشایی و انتقام از آن روزها باشد که البته این روزها به عنوان کارمند صدای آمریکا خیلی به کارش میآید. از سوی دیگر همان طور که معصومه ابتکار را به خاطر توئیتش به پرونده سازی علیه معترضان متهم میکند (که البته اینگونه نیست و ابتکار با حق دانستن اعتراض مردم فقط براساس آنچه در فضای توئیتر دیده اعلام هشدار کرده بود)، خودش با این کار به پرونده سازی علیه اصلاحطلبان اقدام کرده است. در این شرایط اصلاحطلبان و دولت روحانی مایه ثبات و پایداری جامعه هستند و این را اصلا دولت ترامپ نمیخواهد. همانطور که رقیب دولت روحانی و کلیدزنندگان اعتراضات اخیر هم نمیخواهند. علی نژاد هم که الان کارمند صدای آمریکاست! رسانههایی که سالهاست علیه معصومه ابتکار مینویسند «خیلی ذوق زده نشوند؛ آیا از اینکه از صدای آمریکا کدبرداری میکنید احساس شرم نمی کنید؟ مسیح علینژاد در گذشته نیز در اظهاراتی مختلف اتهامات بیاساس و کذبی را علیه سید محمد خاتمی، اعضای بیت آیات هاشمی رفسنجانی و سید حسن خمینی نسبت داده بود و حالا نوبت به معصومه ابتکار رسیده است. آری چه خوش گفت مرحوم آیتالله هاشمی که این آسیاب به نوبت است!»

این متن نوشته احساسی درحالی دو پهلو نگارش شده که نمیتوان موضع شفاف ابتکار را در قبال حوادث اخیر ایران از آن استخراج و استنباط کرد، اما هرچه که هست با نگاهی به حال وی و اصلاحطلبانی که روزی امثال علینژاد را علم کرده تا بتوانند در مواقع مختلف از آنها بهرهبرداری کنند شاید بتوان خواستار پاسخگویی امروز آنان به این قضایا و امور مشابه شد، پاسخگویی که البته باید بر مبنای عدالت باشد و به واسطه حضور در عنوانی مصونیت برای فرد ایجاد نشود و حق مردم آگاهی از این حقیقت است که از رویدادها آگاه باشند و متخلف قانون در هر پست یا مقامی مسئول پاسخگویی به مردمی است که به تعبیر امام خمینی(ره) ولی نعمتان جامعه هستند.

بازی سیاسی در معاونت زنانه رئیس جمهور در دولتهای قبل نیز مسبوق به سابقه است، از برجام کوچک زنانه تا سند 2030 و پشت پردههایی که البته دیر یا زود با فرو افتادن پرده افشا میشود حکایت تلخی از سوءاستفاده از ظرفیت زنان است، زنان در جامعه ما حقوق مسلمی دارند که متأسفانه با برخوردهای سلیقهای و حرکت در مسیر سیاستزده گاهی کاملا نادیده گرفته میشوند و گاهی آنقدر به انحراف کشیده میشوند که دیگر ردی از مطالبه اصلی نیست و تنها قربانی بازیهای سیاستزدهای میشوند که میتوان نمونههای آن را به صورتی مشهود و عینی در برهههای گوناگون از قبیل انتخابات مجلس گذشته سراغ گرفت. انتخاباتی که با همراهی معاونت زنان رئیس جمهور دولت وقت و زنان فمینیست تحت عنوان نه به مجلس مردانه کلید خورد و اکنون محصول آن درحال برداشت است.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: