به‌روز شده در: ۲۰ آذر ۱۳۹۷ - ۱۵:۲۷
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۶۵۰۸
تاریخ انتشار: ۲۷ آذر ۱۳۹۶ - ۱۰:۳۷
نگاهی به کتاب «آخرین نخست وزیر» اثر جواد موگویی
نمی توان ادعا کرد که نویسنده در نگارش کتاب از محور انصاف خارج شده یا نظر شخصی خود را به مخاطب تحمیل کرده باشد، با توجه به اینکه بیش از نود درصد روایات از مصاحبه، روزنامه و کتب خاطرات اقتباس شده است؛ اما نمی‌توان انکار کرد که برخی از عبارات و توصیفات حاکی از نظر جانبدارانه نویسنده است، البته این توصیفات تغییری در نگرش مخاطب ایجاد نخواهد کرد.
فاطمه قرباننیا- کتاب «آخرین نخست وزیر» اثر جواد موگویی همچون اثر قبلی او (اسرار آیت) برههای خاص در تاریخ انقلاب اسلامی را روایت میکند. این کتاب سرگذشت میرحسین موسوی از آغازین روزهای زندگی تا روزهای آخر نخست وزیری وی را به تصویر میکشد.

روایت کتاب خطی و پشت هم است، از اولین روزهای زندگی شخصیت اصلی کتاب آغاز میشود و سالها را در پی هم روایت میکند. نثر کتاب روان و ساده است و روایات و نقل قولها با ذکر منبع و سند قید شده است. نویسنده با توسل به منابع و اسناد موجود از سالهای گذشته نهایت تلاش خود را برای ارائه مستندات تاریخی به کار بسته است.

کتاب شامل نوزده فصل است که آغاز آن با تولد و سپس با سالهای جوانی و تحصیل موسوی پی گرفته میشود، موسوی در سالهای آغازین دانشگاه، تحتتاثیر حبیباله پیمان قرار میگیرد که دنبال این تفکر را در زمان نخست وزیری او نیز به چشم میآید.

در فصول بعدی نحوه آشنایی وی با همسرش زهرا رهنورد روایت میشود؛ در بخشی از کتاب به نقل از «زهره کاظمی» که پس از انقلاب نام خود را عوض میکند، میخوانیم: «در یکی از نمایشگاههای نقاشیام با همسرم آشنا شدم و بعد از چند روز به خواستگاری آمدند و من هم قبول کردم.»

بخشهای بعدی کتاب به بازداشت چند روزه موسوی در کمیته مشترک، ارتباط با اعضای مجاهدین خلق و فعالیتهای مبارزاتی او میپردازد. اما بخش عمده کتاب به روزهای پس از انقلاب و عضویت وی در حزب جمهوری اسلامی و قدمهای او برای رسیدن به نخستوزیری اختصاص دارد، قدمهایی که در ابتدا با مدیرمسئولی او در روزنامه جمهوری اسلامی آغاز شد و با وزارت امور خارجه در دولت رجایی ادامه یافت تا به نخست وزیری در دولت آیتالله خامنهای رسید.

یک فصل از این کتاب با عنوان «اسرار آیت» به تلاشهای دکتر حسن آیت برای اثبات عدم صلاحیت مهندس موسوی برای منصب وزارت امور خارجه حکایت اشاره میکند که تلاشهای او ناکام مانده و پس از شهادت آیت، موسوی با خیال آسودهتری بر صندلی نخست وزیری تکیه میزند. منتقدان موسوی او را متاثر از ادبیات مارکسیستی میدانستند، در بخشی از کتاب در خصوص مخالفت یکی از نمایندگان با وی میخوانیم:«ادبیات مارکسیستی، نکتهای است که احمد کاشانی در جلسه 14 تیر 1360 برای رای اعتماد مجلس به وزارت امور خارجه موسوی به آن اشاره نمود و به «ترویج خط انحرافی اقتصادی» توسط موسوی در روزنامه جمهوری اسلامی اعتراض کرده بود. حتی زهرا رهنورد، همسر موسوی شاگرد دیگر حبیباله پیمان را در مسائل اقتصادی «مارکسیستیتر از هر مارکسیستی» خوانده بود.»

بخشهای بعدی کتاب روایتگر آغاز اختلاف و شکاف بین رئیسجمهور و نخستوزیر است، موسوی که در دولت دوم آیتالله خامنهای با حمایت همه جانبه امام به نخست وزیری رسیده بود حالا با قدرت بیشتری به حذف منتقدان و مقابله با رئیس جمهور روی آورده بود. روز هایی که مرحوم هاشمی رفسنجانی در خاطرات خود آن روزها را این گونه روایت میکند: «من هنوز هم تلخیهای آثار آن دوران را در ذائقه آیتالله خامنهای که گاهی بروز دارد احساس میکنم.»

دو فصل آخر کتاب به حضور مک فارلین در ایران و حوادث منتهی به استعفای موسوی میپردازد، حوادثی که بیشتر منجر به تهدید رئیس جمهور و مخالفان برای اقدام به استعفا بود تا آنها را تحت فشار قرار دهد. استعفای وی بیشتر از هرچیز تعجب و نگرانی امام را در پی داشت.

نمی توان ادعا کرد که نویسنده در نگارش کتاب از محور انصاف خارج شده یا نظر شخصی خود را به مخاطب تحمیل کرده باشد، با توجه به اینکه بیش از نود درصد روایات از مصاحبه، روزنامه و کتب خاطرات اقتباس شده است؛ اما نمیتوان انکار کرد که برخی از عبارات و توصیفات حاکی از نظر جانبدارانه نویسنده است، البته این توصیفات تغییری در نگرش مخاطب ایجاد نخواهد کرد.

«آخرین نخست وزیر» به خوبی توانسته زندگی و روزگار میرحسین موسوی که هم فکرانش از او با عنوان «نخست وزیر امام» یاد میکنند را به تصویر بکشد، روایاتی که از منتقدان، وزرای اخراجی کابینه او و حتی موافقان و حامیان موسوی عینا نقل شده و تاریخ گواه صداقت راویان آن روزها است. این کتاب 346 صفحه دارد که چاپ سوم آن به قیمت ۱۶هزار تومان توسط انتشارات شهید کاظمی روانه بازار شده است.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: