به‌روز شده در: ۲۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۹
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۶۲۴۷
تاریخ انتشار: ۲۲ آبان ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۸
عدم ساماندهی مناسب نیروی انسانی در آموزش و پرورش منجر به جذب نیروی حق التدریس می شود و از آن سو، هیچ اراده برای عدم جذب حق التدریس و استفاده از نیروی بدنه نیست که پیامد آن، طرح تعیین تکلیف این نیروها از سوی مجلس است که هر چند وقت یکبار خود را نشان می دهد.
در اخبار زیاد می شنویم که گاهی معلمان حق التدریس تجمع می کنند و خواهان استخدام رسمی در آموزش و پرورش هستند. تجمع های اینگونه منجر به تدوین طرحی از سوی نمایندگان مجلس می شوند، از سد مسئولان آموزش و پرورش می گذرند و به دستگاه تعلیم وتربیت راه می یابند.

حال سوال این است که تکلیف این معلمان چه می شود اصلا ایا معلم هستند یا نه؟ آموزش و پرورش آنها را به رسمیت می شناسد یا نه؟ اگر می شناسد چرا آنها را استخدام نمی کند؟ اگر نمی شناسد چرا به آنها مجوز تدریس داده؟ جایگاه دانشگاه فرهنگیان کجاست؟

هربار طرحی از سوی نمایندگان مجلس برای تعیین تکلیف معلمان حق التدریس ارائه می شود، این موضوع مطرح می شود که این بار تکلیف تمام این معلمان روشن می شود و اگر آموزش و پرورش فلان تعداد نیرو را جذب کند، دیگر نیرویی باقی نمی ماند اما چند وقت بعد، دوباره آمار چند ده هزار نفری معلم حق التدریس رشد می کند.

بهتر است بگوییم این موضوع زمانی در آموزش و پرورش پایان می پذیرد که در وزارت عریض و طویل آموزش و پرورش، مدیریت نیروی انسانی آموزش و پرورش سازمان یافته باشد. آن چیزی که در حال حاضر آموزش و پرورش به آن نیاز دارد، مدیریت مناسب و شایسته برای نیروی انسانی اش است.

وقتی پای آمار و ارقام وسط می آید مشخص می شود که آموزش و پرورش بیشتر از آنکه با کمبود نیروی انسانی درگیر باشد، برای مدیریت ساماندهی آنها دچار مشکل است؛ مشکلی که این روزها با روند پرشتاب بازنشستگی نیروهای آموزش و پرورش شکل جدیدی به خود گرفته است.

بنابر پیش بینی ها آموزش و پرورش تا 10سال پیش رو با ششصد هزار معلم بازنشسته سر و کار خواهد داشت که باید مسئولان دستگاه تعلیم و تربیت برای جایگزینی مناسب آنها برنامه ریزی کنند و این در حالی است که در سند تحول آموزش و پرورش تنها مسیر جذب نیرو در دستگاه تعلیم و تربیت، دانشگاه فرهنگیان است.

بهتر این است که وزارت آموزش و پرورش در گام اول باید نیروی انسانی دستگاه خود را سامان دهد و پس از آن با در نظر گرفتن نیازهای موجود، برای جذب نیروی جدید مورد نیاز اقدام کند. برای آموزش نیروی متخصص دستگاه تعلیم و تربیت در دانشگاه فرهنگیان دوره هایی پیش بینی شده است اما این دانشگاه بدون پیش بینی اعتبار مناسب و در نظر گرفتن مدیریت قوی نمی تواند قدم موثری برای حل مشکل نیروی انسانی بردارد.

عدم ساماندهی مناسب نیروی انسانی در آموزش و پرورش منجر به جذب نیروی حق التدریس می شود و از آن سو، هیچ اراده برای عدم جذب حق التدریس و استفاده از نیروی بدنه نیست که پیامد آن، طرح تعیین تکلیف این نیروها از سوی مجلس است که هر چند وقت یکبار خود را نشان می دهد.

طرح های جذب معلم حق التدریس در آموزش و پرورش تنها راهکارهای موقتی هستند که برای مدت زمانی کوتاه، چاره ساز هستند ولی در بلند مدت فایده ای نخواهند داشت.

برای حل این مشکل برنامه ریزی و همکاری دستگاه های مسئول می تواند در یافتن راه حل مناسب این موضوع بسیار تأثیرگذار باشد. حضور متخصصان با تجربه در کنار آموزش و پرورش نیز حرکت مناسبی است که مسئولان دستگاه تعلیم و تربیت به این جریان می توانند برای آن برنامه ریزی کنند.

شاید در این زمینه مجلس شورای اسلامی می تواند با رائه راه حل هایی گره کور ماجرا را حل باز کند و استخوان لای زخم را یک بار برای همیشه بردارد، راهکارهایی از جمله تاکید بر بندهایی از برنامه ششم توسعه در زمینه به کارگیری نیرو در آموزش و پرورش و تبدیل آنها به قانون های کاربدی تر.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: