به‌روز شده در: ۲۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۹
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۶۲۴۴
تاریخ انتشار: ۲۲ آبان ۱۳۹۶ - ۱۰:۴۰
سیره نبی اسلام در ده سال حاکمیت در مدینه درخشان ترین دوره حکومت تاریخ بشر است. شناخت این دوران اهمیت بسیاری دارد. این ده سال در حقیقت دوران تشکیل حکومت اسلامی و ساخت یک الگوی صحیح برای تمامی حاکمیت ها در همه دوران های تاریخ بشر است
علی تبریزی

حیاتی با برکت فوق العاده

تمام دوران زندگی پیامبر اکرم (ص) حاوی درس های بزرگی برای حیات فردی و اجتماعی و سیاسی بشر است. یکی از شگفتی های زندگی حضرت در این است که یک لحظه از آن هم حتی به هدر نمی رود. بیداری حضرت، خواب او، مسجد و محرابش، خانه و معاشرت های خانوادگی او، میدان جنگش، کوچه و بازار رفتن او و... همه و همه درس بود. برکت عجیبی در این عمر وجود دارد و همین برکت است که موجب شده همه تاریخ مسخّر فکر او گردد.

کم آوردن عناصر سست در برابر سختی های راه حق

عمده کار حضرت چه بود؟ این سوالی کلیدی است که برای فهم رازهای زندگی پر برکت آن بزرگوار باید پاسخ آن برسیم. کار مهم پیامبر دعوت به حق و حقیقت و پایمردی و استقامت و جهاد در ان مسیر بود. شخصیتی که حتی برای لحظه ای دچار تردید و تشویش نشد. نه در روزهایی که در مکه یکه و تنها بود و در برابرش سران مستکبر و زورگوی عرب قرار داشتند، نه در زمانی که تهدید و تحریم شدیدی شدند و در محاصره اقتصادی حتی لقمه ای نان برای خوردن نداشتند و نه در آن وقتی که حکومت اسلامی را تشکیل داد و معارضان و دشمنان فراوانی روبرویش ایستادند نترسید، پا عقب نکشید و سخن حق را بر زبان آورد. البته در این تلاطم ها و گردنه های سخت
عده ای ترسیدند، برخی پا پس کشیدند، گروهی رو به نق زدن آوردند، برخی حضرت را تشویق به سازش و ملایمت در رفتار با سران استکبار کردند اما پیامبر در این دعوت و جهاد عظیم لحظه ای دچار سستی نشد تا جامعه اسلامی را به اوج قدرت و عزت رسانید.

گام نخست امت سازی، تربیت نیروهای با استقامت

در دورانی که نه تنها در جزیرة العرب که در تمام عالم ظلم و تعدّی و فساد رواج داشت حضرت یک جهاد مرکب و همه جانبه را آغاز نمود. پیامبر همه توانش به کار گرفت تا دنیای تاریک آن روز را در آستانه تحولی شگرف قرار بدهد و در این کار موفق هم شد.

حضرت حرکت در مسیر تشکیل یک امت مقتدر اسلامی را از ابتدای بعثت آغاز نمود. البته امت سازی فقط سیاست نبود. هم سیاست بود و هم تربیت تک تک نیورهای زبده و مقاوم. امیرالمومنین (ع) می فرماید: «و إنّ الشجرة البریّة أصلب عوداً و أقوی وقوداً» (نهج البلاغه، خطبه 45) درختان بیابانی چوبشان سخت تر و آتش چوبشان شعله ورتر است. حضرت به دنبال تربیت نیروهای پر استقامت بودند تا در کوران مشکلات و سختی ها و تحریم ها و تهدیدها و در برابر هیچ توفانی متزلزل نشوند.

به عبادت قرآن ایمان می آورند، به سیاستش نه!

در این میان عده ای بودند که اسلام را فقط یک موضوع فردی می دانستند و سیاست را امری جدای از آن. این در حالی بود که خود نبی مکرم اسلام بلافاصله بعد از رهایی از مشکلات مکه، نخستین اقدامش سراسر سیاسی بود. بنای جامعه اسلامی، تشکیل حکومت، تشکیل نظام اسلامی، تشکیل قشون و سپاه مقتدر، مذاکره و نامه نگاری با سران سیاست مدار عالم، همگی اقدامات سیاسی حضرت در آغاز مسیر به شمار می رفتند. جدا فرض کردن سیاست از اسلام یعنی نفهمیدن اسلام و سیاست! مگر می شود این دو را جدای از هم فرض کرد؟ مقام معظم رهبری در این رابطه می فرمایند: «چطور
می شود اسلام را از سیاست جدا کرد!؟ چطور می شود سیاست را با دست هدایتی غیر از دست هدایت اسلام معنا و تفسیر کرد و شکل داد!؟ «الذین جعلوا القرآن عِضین» (سوره حجر، آیه 91) بعضی
قرآن را تکه پاره می کنند؛ «یؤمن ببعض الکتاب و یکفر ببعض» (تحف العقول، ص 485) به عبادت قرآن ایمان می آورند اما به سیاست قرآن ایمان نمی آورند.» (31/5/1385)

هفت شاخصه حکومت نبوی

سیره نبی اسلام در ده سال حاکمیت در مدینه درخشان ترین دوره حکومت تاریخ بشر است. شناخت این دوران اهمیت بسیاری دارد. این ده سال در حقیقت دوران تشکیل حکومت اسلامی و ساخت یک الگوی صحیح برای تمامی حاکمیت ها در همه دوران های تاریخ بشر است. پس باید شاخصه های این حکومت نمونه و الگو را شناخت. نظام ساخت پیامبر دارای شاخصه های گوناگونی بود ولی هفت شاخص از اهمیت فراوان تری برخوردار است.

شاخص اول: ایمان و معنویت؛ انگیزه و محرّک و مشوق اصلی در این نظام ایمان قلبی آنهاست. همین ایمان موجب حرکت در مسیر صحیح میشود. پیامبر دمیدن روح معنویت و ایمان را در مکه آغاز نمود و و در مدینه بر سرعت و قدرت آن افزود.

شاخص دوم: قسط و عدل؛ پایه کار حضرت بر عدالت نهاده شده بود و هدف او رساندن حقوق مظلومان و مقابله با زورگویی مستکبران بود.

شاخص سوم: علم و معرفت؛ در چنین نظام الگویی پایه همه امور بصیرت و شناخت و بیداری است که جز با علم و معرفت خاصل نمی شود.

شاخص چهارم: برادری و محبت است. در این نظام نمونه دیگر سخن از اختلافات قومی و قبیله ای و ناشی از منفعت طلبی نیست. همه چیز قرار است بر اساس برادری و محبت باشد.

شاخص پنجم: اصلاح اخلاق؛ این نظام انسان را هرگونه بدی و ناپاکی تزکیه می کند. قرآن می فرماید پیامبر آمد تا تزکیه و تعلیم نماید. لذا تزکیه یکی از اصول کار است و حضرت هم برای تک تک اصحاب برنامه تربیتی جمعی و فردی در نظر داشتند.

شاخص ششم: اقتدار و عزت؛ جامعه نبوی نه زور می گفت و نه زور می پذیرفت. نه
دنباله رو و تابع بود و نه محتاج اخم و لبخند دیگران. نه وابسته بود و نه تو سری خور. عزیز بود و مقتدر و خودش تصمیم گیر آینده خود بود. این تصمیم هم بر پایه آموزه های دین بود.

شاخص هفتم: کار، تلاش، حرکت و پیشرفت دائم؛ توقف در نظام نمونه معنا ندارد. این جمله که "کار به اتمام رسید و وقت استراحت است” وجود ندارد. اصلا کرا در این نظام لذت و تفریح است و خستگی بی معناست. (شاخصه ها برگرفته از بیانات رهبر معظم انقلاب؛ کتاب انسان 250 ساله، صص 32 تا 34)


 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: