به‌روز شده در: ۲۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۳:۲۹
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۶۱۸۹
تاریخ انتشار: ۱۵ آبان ۱۳۹۶ - ۱۲:۱۸
در بحث حضور زنان در ورزشگاه‌ها در این شورا سعی شده است که ابعاد مختلف مسئله مطرح و بررسی شود و موافقان و مخالفان نظرات خود را طرح نمودند و حتی نظرات مشروط نیز در طی این نشست ها بررسی شد.
زهرا شیرینی- نهادهای بالادستی زنانه می توانند در تصمیم گیری و روشنگری جامعه زنان نقش آفرین باشند بر همین اساس یکی از مهمترین نهادها شورای فرهنگی اجتماعی زنان است که می تواند با ورود به بحث های گوناگون مرتبط با بانوان مورد بررسی و رسیدگی قرار دهد، یکی از موضوعات محل مناقشه در حوزه زنان مسئله ورود آنها به ورزشگاه هاست، مسئله ای که بیش از آنکه یک دغدغه جدی باشد دچار سیاست زدگی شده. شورای فرهنگی اجتماعی زنان از جمله نهادهای بالادستی که می تواند در تصمیم گیری های این حوزه مؤثر واقع شود.

یکی از محل های مناقشه در حوزه زنان که البته بیش از آنکه مطالبه حقیقی زنان باشد مطالبه ای بدلی است، حضور زنان در ورزشگاه است، موضوعی که بنا به آمد و رفت دولت ها صورت های مختلفی به خود می گیرد و عموما پررنگ تر از سایر مسائل می شود.

بر همین اساس شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده یکی از شوراهای اقماری شورای عالی انقلاب فرهنگی است که مطابق با مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی دو وظیفه اصلی دارد که این وظایف شامل سیاستگذاری در مسایل زنان و خانواده و ایجاد هماهنگی بین دستگاهها برای تحقق سیاستها میشوند. در سال 93 مقام معظم رهبری در دیداری که با اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی داشتند چند فرمان به اعضا دادند و چند محور را تعیین کردند. یکی از محورها این بود که شورای عالی انقلاب فرهنگی موظف است اجرای سیاستهای مصوب این شورا را تا پایان اجرا پیگیری کند.

این مسئولیت در شورای عالی انقلاب فرهنگی به شوراهای اقماری مرتبط با موضوعات مختلف واگذار شده است. بنابراین، در خصوص سیاستهای مصوب شورای عالی انقلاب فرهنگی که مربوط به زنان و خانواده است، شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده تا مرحله نهایی باید پیگیر اجرایی شدن این سیاستها باشد. تعدادی از مصوبات شورای عالی انقلاب فرهنگی مربوط به ورزش زنان است که برخی از این مصوبات به خوبی اجرا شده است. اما نکته ای که نباید از نظر دور داشت این است که علی رغم تمام پستی و بلندی های موجود در حوزه ورزش بانوان و اعمال سلیقه های مختلف زنان ایرانی توانسته اند در این حوزه به موفقیت های چشمگیری دست پیدا کنند که این مقوله مجزای از حضور زنان به عنوان تماشاچی در ورزشگاه هاست.

شورای فرهنگی اجتماعی زنان و خانواده متشکل از نمایندگان دستگاههای مختلف کشور در حوزه زنان و خانواده است. این شورا از نخبگان و فعالان امور زنان در عالیترین رتبه در کشور تشکیل شده که همه این افراد در مسایل زنان افراد صاحبنظری هستند. البته تنوع سلیقه وجود دارد اما این افراد متناسب با توانمندی کارشناسیشان نظر میدهند و قاعدتاً مباحث در کل به نتایج خوبی میرسد.

مطابق نقلی از زهرا آیت اللهی رئیس شورای فرهنگی اجتماعی این شورا در طی دو جلسه به بحث ورزش زنان پرداخت وی گفت: «تمرکز بحثمان در این دو جلسه راجع به حضور زنان در ورزشگاهها بود اما نیم نگاهی هم به مسئله ورزش زنان داشتیم. بهعنوان مثال در یکی از این جلسات یکی از اعضا به خوبی مطرح کردند که امروزه متأسفانه بسیاری از مسئولان مملکتی مثل نمایندگان مجلس یا مسئولان وزارت ورزش اولین سؤالی که میپرسند در مورد تعداد مدالهاست و معمولاً از این که ورزش همگانی در چه مرحلهای قرار دارد سئوالی نمیشود. این مسأله خودبهخود مسئول آن بخش را سوق میدهد که به ورزش قهرمانی بیش از ورزش همگانی توجه کند. این نکته بسیار مهمی است و باید به مسئولان توجه داده شود که هر چیزی را در وزن خودش ببینند و به آن تأکید کنند.»

در بحث حضور زنان در ورزشگاهها در این شورا سعی شده است که ابعاد مختلف مسئله مطرح و بررسی شود و موافقان و مخالفان نظرات خود را طرح نمودند و حتی نظرات مشروط نیز در طی این نشست ها بررسی شد.

در خلال مسائل گوناگونی که مطرح شد و طیفی از اعضا شورا اعتقاد به حضور زنان در ورزشگاه به عنوان امری لازم و ضروری داشتند و استدلال آنها بر این امر مبتنی بود که حضور بانوان منجر به آشنایی بیشتر آنها با فنون ورزشی شده و از این راه می توان سطح ورزشی زنان را ارتقا داد از این منظر باید گفت که دیگری نیازی به حضور همه زنان در ورزشگاه نیست؛ چراکه تنها یک قشر از زنان که نیازمند یادگیری فنون ورزشی کافی است به این اماکن داخل شوند و دیگر ضرورتی برای حضور سایر زنان نیست ضمن آنکه محدودیت ورود برای حتی یک قشر خاص از زنان در ورزشگاه ها برای یک سلسله از ورزش های مردانه خاص است نه همه زنان.البته در زمینه حضور زنان در ورزشگاه موضوعات گوناگونی مطرح می شود نظیر اجازه مراجع، ایجاد بسترهای لازم و مسائلی از این دست که عموما در شورای عالی انقلاب فرهنگی و شورای فرهنگی اجتماعی زنان مورد بررسی قرار گرفته است اما نکته اصلی این است که همه سیاست گذاران فرهنگی که به نوعی در حوزه زنان دخیل هستند اعم از شورا و یا حتی معاونت زنان و خانواده دولت، اگر منصفانه و بدون هیچ زمینه سازی قبلی به مطاللبات داخل جامعه زنان رجوع کنند و دریابند بزرگترین مشکل آنها چیست این سؤال را از خود می توانند بپرسند که واقعاً چند درصد از زنان عدم حضور در ورزشگاهها را بهعنوان اولین اولویت خود مطرح میکنند؟ زنان مشکلات مختلفی مانند مشکلات خانوادگی، فقر و ... دارند که در اولویت مسائل آنها قرار میگیرد و عدم حضور زنان در ورزشگاهها مشکل درصد بسیار کمی از زنان است. در حقیقت برای رسیدگی به مسائل گوناگون باید به هر موضوعی در حد وزن آن موضوع بپردازیم این موضوع که تا چه اندازه زنان جامعه ما خواستار حضور در ورزشگاه ها هستند تعیین کننده وزن موضوع است. این یک واقعیت است که حضور زنان در ورزشگاهها مطالبه واقعی مردم نیست و برخی افراد این موضوع را برای زنان و حتی مردان جامعه ما تبدیل به مسئله کردهاند. در حال حاضر چون در شبکههای اجتماعی و روزنامهها گفته میشود که چرا زنان نمیتوانند به ورزشگاهها بروند تازه برای زنان سؤال ایجاد شده است اما اگر یک فضای عادی بود و هیچکس چیزی نمیگفت تعداد بسیار اندکی میگفتند چرا ما نباید در ورزشگاهها حضور پیدا کنیم و شاهد مسابقات فوتبال مردان باشیم.

در حقیقت نگاه سیاست زده و پررنگ کردن این موضوع باعث می شود تا مطالبات اصلی که منجر به رشد و تعالی حقیقی زنان می شود در هاله ای از ابهام و بی توجهی قرار بگیرد و در نهایت یا از رده اولویت خارج شود و یا اصلا دیده نشود بر همین مبنا نهادهای زنانه با دیدی انقلابی و مطالبه محور می توانند زنان را در وهله اول از مطالبه های خود آگاه کرده و در راستای رسیدن به آن ریل گذاری های لازم را انجام دهند.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: