به‌روز شده در: ۲۳ آذر ۱۳۹۶ - ۱۵:۰۰
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۵۸۹۴
تاریخ انتشار: ۱۶ مهر ۱۳۹۶ - ۱۵:۰۱
میزگرد راجع به استارت‌آپ‌ها:
ما درگیر جنگ اقتصادی تمام عیار هستیم. اگر فعالیت یک شرکت خدماتی منجر به فروش کالاهای لوکس خارجی شود و به تضعیف بازار داخلی کمک کند، طبعاً ضد امنیت ملی و تولید است. ضمن توجه به نسبت خدمات به تولید و گسترش خدمات در دنیا واقعیت این است که تقاضا برای کشاورزی که کاهش نیافته بلکه افزایش یافته است. وقتی چنین تقاضایی هست اگر غفلت کنیم از اینکه شرکت‌های نوپا وارد عرصه تولید شوند به‌زودی ناگزیر می‌شویم خدماتمان در خدمت تولید بیگانه باشد. ما روی این نقطه حساسیم. اصل خدمات اشکالی ندارد، به شرط اینکه مکمل تولید باشد نه ناقض آن.
در شماره 1003 هفته‌نامه شما، پرونده‌ای پیرامون استارت‌آپ‌ها منتشر گردید که موجب بازخوردهایی شد. از جمله «محسن ملایری» یکی از جوانان فعال در این حوزه، خواستار رفع ابهام در خصوص برخی مباحث مطرح شده در آن پرونده شد. بدین منظور، به میزبانی آقایان مهندس سید مرتضی نبوی، و محمدکاظم انبارلویی، و با حضور مهندس محسن ملایری، دکتر محمد‌حسین ملایری و مهندس محمدمهدی اسلامی میزگردی شکل گرفت که فرازهایی از مباحث این جلسه را در ادامه می‌خوانید:

مهندس محسن ملایری در مقدمه جلسه گفت: یک بحث تفاوت استارت‌آپ‌ها با شرکت‌های دانش بنیان است. سؤال اینجاست که آیا استارت‌آپ‌ها به عنوان پدیده‌های نوظهور مثبت هستند؟ چگونه می‌توان جلوی تهدیدهای چنین پدیده‌ای را بگیریم؟ نگاه کلی ما این است که دشمنان از استارت‌آپ‌ها به عنوان نسلی از شرکت‌های نوبنیاد که در دنیا شروع به شکل‌گیری کردند مثل هر پدیده دیگری به عنوان ابزار استفاده می‌کنند. کما اینکه از اینترنت می‌توان سوء استفاده و حملات سایبری کرد و هم از فرصت‌هایی که ایجاد می‌کند مثل دولت الکترونیک بهره جست.

وی موضوع دوم را رویکرد خدماتی این شرکت‌ها و عدم تمرکز بر تولید دانست و مطرح ساخت: جای بحث دارد که آیا این امر توسعه اقتصادی را به دنبال دارد؟

ملایری در خصوص مورد سوم افزود: استارت‌آپ‌ها بر پایه فناوری اطلاعات هستند و همین امکان دسترسی به حجم بالایی از داده‌ها را فراهم می‌سازد. این سؤال به وجود می‌آید که آیا اینها به عنوان ابزارهای جاسوسی و اطلاعاتی استفاده می‌شوند؟

محسن ملایری به مقاله‌ای از پرونده استارت‌آپ‌ها در این نشریه اشاره و عنوان کرد: در آنجا به قضیه استارت‌آپ‌ها از منظر دزدی ایده‌ها، فرار مغزها و جریان نفوذ پرداخته بود.

وی در باره تفاوت استارت‌آپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان گفت: با نگاه به 20 سال گذشته و مقوله فناوری در کشور ما در می‌یابیم تمرکز دستگاه‌های علمی و حاکمیتی کشور نظیر معاونت علمی فناوری ریاست جمهوری، وزارت علوم و دستگاه‌های دیگر همواره بر پایه شکل‌گیری فناوری‌ها بوده است. چند سالی این نگاه در کشور به اهمیت تجاری‌سازی فناوری تغییر یافته است. این دیدگاه می‌گوید علمی که عامل خلق ارزش و ثروت برای جامعه نباشد لزوماً نافع نیست. بخشی از این رویکرد به علت شرکت‌های نوپایی بود که در دنیا شروع به تأسیس شدند.

محسن ملایری خاطرنشان کرد: مهم‌ترین اتفاقی که این نگاه در کشور ما ایجاد کرد این بود که وقتی ما فناوری پیچیده‌ای را طراحی کنیم، جز این نیست که یک خارجی آن را بردارد و تجاری‌سازیش کند. فناوری در ایران تولید و مقاله ISI و Patent در اینجا تعریف می‌شد، اما چون بلد نبودیم تجاری‌سازی کنیم منجر به فرار مغزها می‌شد. نظریه دیگری می‌گوید محیط کسب و کار به مرور زمان دچار بلوغ می‌شود و تغییر می‌کند. رونق اقتصادی در بسترهای جدید فناوری به وجود می‌آیند. مثلاً فناوری همچون روبوتیک تا زمانی که زیرساخت‌‌های این صنعت را در کشور نداشته باشیم نمی‌تواند برای ما تجاری‌سازی شود. اگر ‌پایه‌‌های تولید خودرو را داشته باشیم روبوتیک می‌تواند فرآیند خودکارسازی و اتوماسیون را انجام بدهد. این نگاه اتفاق خوبی بود، چون باعث شد به‌جای تمرکز روی تولید فناوری به تجاری‌سازی آن بپردازیم.

وی به‌رغم اذعان به اهمیت تولید مطرح کرد: الان 70 درصد کسب و کارها در دنیا در بستر خدمات شکل گرفته‌اند و لزوماً در بستر تولید نیستند. نباید به حرکت به سمت کسب و کارهای خدماتی تا موقعی که بتوانند رونق اقتصادی ایجاد کنند؛ چرخ اقتصاد را بچرخانند، پول را در کشور به جریان بیندازند و تکمیل‌کننده‌های زنجیره ارزش را به وجود آورند نگاه تهدیدآمیز داشت. باید خدمات را به عنوان روندی در دنیا که رونق ایجاد می‌کند پذیرفت.

سید مرتضی نبوی، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام گفت: در حال حاضر در دنیا سهم کشاورزی از تولید ناخالص ملی به 3، 4 درصد رسیده است. از طرف دیگر شاهد رشد سهم صنایع به 10 درصد هستیم. در این میان سیر رشد خدمات صعودی و رو به افزایش است. منظور از خدمات نرم‌افزارهای مختلف است.

محسن ملایری به بانکداری به عنوان نوعی خدمت اشاره کرد و افزود: در بانک هیچ‌گاه تولید نبوده است و مستقیماً روی تولید ناخالص ملی سوار نیست و نهایتاً این است که چه میزان کسب و کارها توانستند در کشور جریان نقدینگی ایجاد کنند تقسیم بر کل جمعیت کشور. هر چه رونق اقتصادی چه در تولید و چه در خدمات بتواند افزایش یابد ثروت ملی را بالا می‌برد.

وی در ادامه یادآوری کرد: چین در حوزه فناوری در حال شکستن هژمونی امریکاست. اگر تا دیروز سرمایه‌گذاران امریکایی بودند که در تولید چین سرمایه‌گذاری می‌کردند به‌قدری ثروت ملی بالا رفته است در تمامی رویدادهای فناوری‌های امریکایی چینی‌ها در امریکا سرمایه‌گذاری می‌کنند. در واقع روند برعکس شده است. علت این است که سه سال پیش 70 درصد شرکت‌های تک‌شاخ (unicorn) در دنیا امریکایی بودند. امسال سهم امریکایی‌ها زیر 30 درصد است. از آن طرف چین دارد سهم بالایی را در این موضوع به خود اختصاص می‌دهد. در واقع همان اتفاقی که در غرب افتاد در شرق دارد می‌افتد. 20 سال پیش بزرگ‌ترین شرکت‌ها تولیدی بودند، اما الان این‌گونه نیست.

محمدحسین ملایری بیان داشت: در خارج از کشور این بخش را (Industry) می‌بینند. (Insurance Industry) یعنی صنعت بیمه، در حالی که ما معمولاً (manufacturing) را صنعت در نظر می‌گیریم، اما آنها می‌گویند (Bank Industry) و (Distribution Industry). صنعت را (manufacturing Industry) می‌دانند. توزیع بخش کوچکی از خدمات است. خدمات به چهار پنج قسمت تقسیم می‌شود. در این میان IT سهم بزرگی را به خود اختصاص داده است.

سید مرتضی نبوی تصریح کرد: در واقع آنچه که با عنوان صنعت از آنها یاد می‌شود خدمات هستند.

محسن ملایری در ادامه صحبتش اظهار کرد: در ده سال گذشته شرکت‌هایی بر پایه فناوری اطلاعات شکل گرفتند مثلاً در حال حاضر گوگل به ارزش فعلی رسید و جزو ده شرکت پر ارزش دنیا قرار گرفت. این اتفاق در چین هم افتاد و شرکتی مثل تنسنت (Tencent) یا پیام‌رسانشان یا علی‌بابا به‌قدری قدرتمند شده‌اند که امروز ادعا می‌کنند می‌خواهند آمازون را در دنیای رقابت شکست دهند. این موفقیت با ذکاوت دولتمردانشان به وقوع پیوست. در چین به محض اینکه فهمیدند داده و فناوری اطلاعات نفت جدید است و اهمیت دارد، به‌سرعت قانونی را گذاشتند که این جزو صنایعی است که شرکت‌های خارجی بالای 51 درصد حق ندارند در آن سهام داشته باشند. فعالیت شرکت آلمانی در ایران دغدغه همه است. در بازارهای نوظهوری مثل برزیل، ترکیه و هند شرکت‌های خارجی نمونه‌های موفق جهانی را تأسیس کردند. اصلاً فرصت به کارآفرین داخلی نمی‌دهند، زیرا زیست بوم فناوری آن هنوز داخل آن کشور شکل نگرفته بود. کارآفرین برای شروع با موانع بسیاری مواجه بود، مثلاً ناتوانی در پرداخت وام بانکی با وجود بهره‌های بالا او را از گرفتن وام برای شروع فعالیتش منصرف می‌کرد.

وی در خصوص مقاله دوم و دزدی ایده‌ها گفت: پاسخ به اینکه آیا مجموعه‌هایی که به عنوان میانجی کارآفرین‌ها را توانمند می‌کنند به فکر دزدی ایده‌ها هستند، این است که دیگر در دنیا دزدی ایده‌ اهمیت چندانی ندارد، آنچه مهم است نحوه اجراست. یک موقع در باره ایده موتور جستجو صحبت می‌شود و یک وقت راجع به الگوریتم موتور جستجو. آن الگوریتم قابلیت ثبت اختراع دارد، اما طبیعتاً خود ایده این قابلیت را ندارد.

محسن ملایری در خصوص عملکرد مجموعه‌شان توضیح داد: کاری که ما در چند سال اخیر داریم انجام می‌دهیم این است که از بین تیم‌های نوپا که هیچ مکانیسم حمایتی در کشور پشتیبانشان نبود بهترین استعدادها را گزینش کردیم. طبق آخرین آمارمان 25 درصد این کارآفرینان از شرکت‌ها و دانشگاه‌های خارجی پیشنهاد همکاری و تحصیل داشتند، اما فرد می‌بیند در کشورمان فرصت مغتنمی با هدف 80 میلیونی در اختیار دارد. الان یک کارآفرین به بیل گیتس و استیو جابز نگاه نمی‌کند، به شکوری‌مقدم مدیر سایت آپارات نگاه می‌کند که وقتی او توانسته است پس من هم می‌توانم. جمعیت کشور ما جوان است و اکثرشان فارغ‌التحصیلان دانشگاهی و جویای کار هستند.

وی افزود: در سه سال گذشته با حمایت و توانمندسازی 44 شرکت زمینه اشتغال 500 نفر را فراهم کردیم. هزینه تمام شده ایجاد یک شغل در حوزه فناوری اطلاعات برای ما زیر 15 میلیون تومان بود که البته در این حوزه در مقایسه با صنعت پتروشیمی رقم پایینی است. در پتروشیمی ایجاد هر شغل یک میلیارد و 200 میلیون تومان می‌خواهد. رقمی که ما هزینه کردیم از میانگین کشوری که نزدیک به 300 میلیون تومان برای ایجاد هر شغل هست کمتر است. تمامی تأکید رهبری اشتغال‌زایی و رفع معضل بیکاری است.

محسن ملایری اذعان کرد: ضمن اینکه می‌توانیم این حوزه را به عنوان فرصت ببینیم قطعاً در آن تهدید هست. همان‌طور که دشمن به اینترنت به عنوان ابزار نفوذ و تهدید نگاه می‌کند به استارت‌آپ‌ها هم چنین دیدی دارد. باید کارآفرین‌ها را آگاه و به آنها اطلاع‌رسانی کرد که به سمت تهدیدها نروند. قطعاً کارآفرین‌ها تمایلی ندارند به سراغ تهدید بروند، زیرا ریشه‌شان در این خاک و حافظ امنیت و منافع این کشور هستند، اما واسطه‌گر این‌گونه نیست.

وی در خصوص گستره فعالیت و گرفتن بازارهای منطقه و جهانی توسط استارت‌آپ‌ها توضیح داد: در چین طی سه سال گذشته تعداد شرکت‌های تک‌شاخ با ارزش بالای یک میلیارد دلار به 160 و خرده‌ای رسیده است. اگر پنج سال پیش هیچ شرکت چینی در جمع تک‌شاخ‌ها نبود الان نزدیک به 40 درصد این شرکت‌ها چینی هستند. دولت چین تمام قد پشت این قضیه ایستاد و الان ادعای رقابت با شرکت‌های معتبر جهانی را می‌کند. ضمن اینکه نگاهش صرفاً به بازار چین نیست و دارد وارد کشورهای دیگر می‌شود. در ایران در این‌جور کسب و کارها به‌قدری دانش و تجربه انباشته شود که به‌راحتی می‌شود در منطقه گسترش یافت. الان کافه بازار به افغانستان محتوا صادر می‌کند. دیجی‌کالا به بازارهای آذربایجان و ارمنستان فکر می‌کند.

محسن ملایری اشاره کرد: توجه به منطقه مرحله اول کار است و کارآفرینان باید به این فکر کنند که در بازارهای جهانی رقابت کنند. در بازارهای نوظهور شرکت‌هایی که مسیر کارآفرینی در آنها خوب طی شده است نسل اول کسب و کارهایشان کپی مدل‌های خارجی است و نسل دوم استعدادهایی هستند که از همان شرکت‌ها بیرون آمده‌اند و دارند چالش‌های محلی را حل می‌کنند. مثلاً شرکتی را داشتیم که با اَپ موبایل مشکل پول خرد تاکسی‌ها را حل کرد. این نوآوری، خدمت و خلق ارزش است که می‌تواند خلق ثروت کند. الان گردش مالی سالانه تاکسی‌های خطی صرفاً تهران 27 هزار میلیارد تومان است. چنانچه تحولات را دقیق و به‌روز پیگیری کنیم در می‌یابیم باید به این حوزه نگاه مثبت و جدی و آن را تقویت کنیم.

وی به خلاء قانونی در خصوص این شرکت‌ها اشاره کرد و گفت: در اروپا قانون حفاظت و صیانت از داده‌ها شکل گرفته است، در حالی که اینجا چنین قانونی نداریم. دغدغه صیانت از این همه اطلاعاتی که از مشتریان هست به‌جاست، اما راهش گرفتن یقه کارآفرین نیست. آقای دولت! آیا قانونی تصویب کرده‌ای که صیانت از داده‌ها را تعریف کند؟ خود کارآفرین‌ها هم دغدغه این قضیه را دارند، چون نمی‌خواهند کسب و کارشان تعطیل شود. در چند ماه اخیر چهار کسب و کار بر پایه نوآوری مالی فیلتر شدند. وقتی در یک بقالی را ببندید با مراجعه به اتحادیه و صنفش احقاق حق می‌کند، ولی در مورد فضای مجازی به صرف اینکه یک وب‌سایت است آن را می‌بندند نمی‌دانند که 50 نفر دارند از این قِبل کسب درآمد می‌کنند.

محسن ملایری تأکید کرد: طبق فرمایش رهبری فضای مجازی از حقیقی حقیقی‌تر است، چون ظرفیت و پتانسیل بالایی را در کشور ما ایجاد می‌کند. فضای مجازی گره‌هایی از مشکلات باز می‌کند که کم نیستند. مثلاً تمامی شهرستان‌ها دسترسی به آموزش‌های خوب را ندارند و بهترین اساتید در تهران هستند، اما کسب و کاری هست که امکان استفاده از تدریس یک استاد خوب را در شهرستان‌ها فراهم کرده است.

محمدحسین ملایری افزود: این امر می‌تواند اختلاف سطح توسعه را جبران کند.

سید مرتضی نبوی عنوان کرد: در دنیا صندوق‌های جسورانه و ریسک‌پذیری ایجاد شده‌اند که سرشان درد می‌کند از این‌گونه کارآفرینان و شرکت‌های نوبنیاد حمایت مالی کنند. ممکن است در ده مورد نه تا منجر به شکست شوند، اما همان یک موردی که موفق می‌شود یک دفعه سرمایه طرف ظرف چند ماه میلیارد دلاری می‌شود. گفته می‌شود نسلی به نام Z آمده‌ است که با ورود به این عرصه کسب و کار زیر هجده سال به سرمایه‌های میلیارد دلاری می‌رسند.

این عضو جامعه اسلامی مهندسین افزود: در واقع سن ثروتمندان از 50، 60 سال به کمتر از هجده سال رسیده است. منظور از خلق ارزش ارزش مادی و پولی نیست، بلکه اینها نسلی هستند که همین ارائه خدمت جدید برایشان موضوعیت دارد و به‌نوعی ارزش‌گرایی در اینجا مطرح می‌شود و همه چیز صرفاً پول نیست.

محمدمهدی اسلامی به وجود دغدغه‌ای در خصوص تغییر بازار سنتی که خط مقدم صیانت از استقلال کشور و اسلامیت آن بوده است به رویکردی که مورد طمع دشمن است، اشاره کرده و گفت: یکی از کارشناسان می گفت در فضای حقیقی هایپرمارکت‌ها دارند جایگزین بازارهای سنتی می‌شوند، اما خطرناک‌تر از آنها فروش‌های مجازی هستند که گاه پشتوانه‌هایشان خطرناک است. احساس ما در هفته نامه شما این بود که باید این موضوع تبدیل به دغدغه دلسوزان شود و خوشحالم که این اتفاق افتاد.

مدیر موسسه مطبوعاتی شما افزود: اغلب استارت‌آپ‌ها در مراحل تکمیلی و با فاصله گرفتن از نقطه آغازشان سرمایه‌گذارهای نشان‌دار در دشمنی با جمهوری اسلامی دارند. طرف ایرانی‌الاصل و یهودی صهیونیسم است و ابایی هم از این قضیه ندارد. دستگاه اطلاعاتی کشور هم او را می‌شناسد. چنین فردی تحت عنوان یک سرمایه‌گذار سوئیسی وارد کشور می‌شود و در ایران سهم می‌خرد و در کسی هم نگرانی‌ ایجاد نمی‌شود.

عضو شورای مرکزی حزب مؤتلفه اسلامی دومین دلیل را اجتماع داده‌ها در محیط ناامن دانست و تبیین کرد: بخشی از این محیط ناامن اینترنت است و رصد اینترنتی برای دشمن بسیار راحت است. امروزه با موتورهای جستجوگر حساس به برخی واژگان خاص هدف‌هایشان را به‌سادگی مشخص کنند؛ روی آنها متمرکز شوند، داده‌های آنها را بازخوانی کنند و از اطلاعات آشکار به بهترین نحو بهره می‌برند. بخش دوم آن GPS است. احساس می‌کنیم باید راجع به این محیط ناامن هشدار بدهیم تا جدی‌تر گرفته شود. یکی از بسترهای امن می‌تواند اینترنت ملی باشد. اخیراً شنیده‌ام در بحث GPS ملی هم کار می‌کنند.

وی علت سوم را رویکرد نامناسب و توجه بیش از اندازه به خدمات برشمرد و بیان داشت: کسی منکر این نیست که خدمات بخش جدی اقتصاد امروز دنیاست، اما نسبتش چگونه است و جایگاه ایران چیست؟ ما درگیر جنگ اقتصادی تمام عیار هستیم. اگر فعالیت یک شرکت خدماتی منجر به فروش کالاهای لوکس خارجی شود و به تضعیف بازار داخلی کمک کند، طبعاً ضد امنیت ملی و تولید است. ضمن توجه به نسبت خدمات به تولید و گسترش خدمات در دنیا واقعیت این است که تقاضا برای کشاورزی که کاهش نیافته بلکه افزایش یافته است. وقتی چنین تقاضایی هست اگر غفلت کنیم از اینکه شرکت‌های نوپا وارد عرصه تولید شوند به‌زودی ناگزیر می‌شویم خدماتمان در خدمت تولید بیگانه باشد. ما روی این نقطه حساسیم. اصل خدمات اشکالی ندارد، به شرط اینکه مکمل تولید باشد نه ناقض آن.

اسلامی تصریح کرد: برخلاف آنچه که گفته می‌شود رویکردها در این پرونده اغلب منفی بوده است، اما نگاه‌های مثبتی هم داشتیم مثل مصاحبه با دانشجویان شریف که کوشیدیم نگرش مثبت را تا حدی منتقل کنیم. حتی دو مقاله را دو بار برای اصلاح فرستادم که به جنبه‌های مثبت قضیه هم پرداخته شود.

وی در باره تأمین امنیت داده‌ها خاطرنشان ساخت: درست است نباید یقه کارآفرین را در این خصوص گرفت، اما وقتی هشدار بدهیم خود به خود اولین کسی که توسط دستگاه‌های امنیتی یا حتی مخاطب یا حتی نویسنده در معرض سؤال قرار می‌گیرد مؤسس آن است که پشت شرکتی که راه انداختید چه کسی است. حلقه مکملش این است که دنبال قوانینی باشیم که امنیت را به این فضا بیاورد و زمینه‌های بهبود شرایط استارت‌آپ‌ها را در کشور ایجاد کند. گفته شد مشکلاتی که شرکت‌های نوبنیان حل می‌کنند کم نیست، اما مشکلاتی هم که ایجاد می‌کنند کم نیستند.

نبوی، عضو شورای مرکزی جامعه اسلامی مهندسین اما ابراز داشت: جوانان کم سن و سالی که شرکت‌های نوبنیاد را تأسیس می‌کنند تلاششان این است که به ایران خدمت و مشکلات کشور را حل کنند. استارت‌آپ‌ها برای تولید داخلی فرصت هستند و می‌توانند کالاهای کشاورزی و صنعتی را از این طریق به فروش برسانند. مثلاً در مورد آب معدنی‌های تولیدشده داخل کشور یک سیستم حمل و نقل داخلی را به کار می‌گیرند و دم در منزل آب معدنی را به مشتری تحویل می‌دهند. گرایش استارت‌آپ‌ها به فروش جنس داخلی و مزیت‌های آن بیش از فروش اجناس وارداتی است.

محمدحسین ملایری، مسئول اسبق مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی گفت: این‌طور نیست که بخش خدمات تولید کشاورزی و صنعتی را کم کند، بلکه آنها را بالا می‌کشد. وقتی IT یا فناوری اطلاعات را وارد سیستم می‌کنیم در عین حال که بخش کشاورزی را فعال می‌کند خودش سهم عمده‌ای در اقتصاد دارد. بنابراین بخش خدمات سال‌ها در کشاورزی و صنعت بهره‌وری را بالا برده است.

عضو جامعه اسلامی مهندسین اضافه کرد: اقتصاد سیاسی موضوع مهمی است. در جناح راست تنها یک جریان داریم که خاستگاه واقعی دارد و آن حزب مؤتلفه اسلامی است. ما در جامعه مهندسین معلمان و... خاستگاهی نداریم. این حزب در قامت یک جناح مؤثر بوده است و بقیه را می‌کشید. در عالم سیاست گفته می‌شود جناح‌ها باید خاستگاه داشته باشند و بقیه مجازی هستند. بقای چنین جناحی هم مهم است و باید با تحولات روز جهان منطبق و سازگار شوید. در ایران همواره مقابل تحول مقاومت هست. پیشنهادم این است که بحث استارت‌آپ‌ها را منحصر به یک شماره نکنید و آن را جلو ببرید تا به نتایج خوبی اولاً برای خاستگاه اجتماعی حزب مؤتلفه اسلامی و ثانیاً مملکت منجر شود.

محمدحسین ملایری خاطرنشان کرد: سؤال اینجاست که چرا بازار نباید به قضیه استارت‌آپ‌ها وارد شود؟ بازار یک بار دیگر این اشتباه را کرد که البته علت صحیح سیاسی داشت. رضاخان خواست صنایع نوین را ایجاد کند و بازار با او همکاری نکرد، اما رضاخان صنعت جدید را در شکم دولت درست کرد و به همین دلیل نابود شد. صنعت باید در اقتصاد جامعه شکل بگیرد. اواخر دوره محمدرضا بود که صنایع به دست بخش خصوصی وابسته به دربار افتاد. باید مؤتلفه‌ای‌ها تیمی بگذارند و در این باره مطالعه کنند تا پایگاه اجتماعی‌شان را از دست ندهند. چشم‌انداز استارت‌آپ‌ها به‌قدری قوی است که چرا بازار خودمان نباید به آن نپردازد؟ در حالی که می‌دانیم اینها اصالت و ارتباط با روحانیت دارند و با انقلاب مرتبط می‌شوند. چرا اینها را تهی کنیم؟

سر دبیر فصلنامه راهبرد مجمع تشخیص مصلحت نظام افزود: اینکه مؤتلفه چنین دغدغه‌ای دارد که دشمن نفوذ نکند، ارزشمند است. ورود مؤتلفه به این عرصه می تواند جای خوبی برای جمع کردن سایر جوانان کارآفرین شود.

در ادامه محسن ملایری اظهار داشت: ما داریم راه‌حلش را در کشور پیاده می‌کنیم. در دنیا هم این اتفاق افتاده است. جامعه سرمایه‌گذارانی که کسب و کارهای قدیمی داشتند سرمایه‌هایشان را پشت این جوانان گذاشتند. یعنی هم مولد است و هم بر فرصت سوار می‌شود، چون در آن سهیم است. صرفاً خیرخواهانه نیست. در دنیا مفهومی به نام «فرشتگان کسب و کار» شکل گرفت که در فارسی «سرمایه‌گذاران توانگر» ترجمه شد. تمامی شرکت‌های بزرگ با یک سرمایه فردی اولیه آغاز به کار کردند. در غیر این صورت پا نمی‌گرفتند. در کشور این مقوله حلقه مفقوده کسب و کارهای نوپاست. باید به کارآفرینان آموزش داد و از آنها حمایت کرد. این کار خیر است، چون دارد به جوان کمک می‌کند کارش را راه بیندازد.

وی با اشاره به اینکه در بازار خودمان هم این مفهوم وجود داشت، تأکید کرد: کافی است همان مفاهیم حمایت از جوانان را که در بازارهای سنتی خودمان وجود داشت در دنیای امروز بازسازی کنیم. قطعاً مؤتلفه بازوی جوانان دارد. ما در این حوزه کار کرده‌ایم. دور هم بنشینیم و جلسات هم‌اندیشی برگزار کنیم تا این کار انجام بگیرد.

مهندس ملایری با تأکید بر نشان‌دار بودن سرمایه‌گذاران تصریح کرد: قطعاً دستگاه مرتبط با آن اطلاعات سپاه و وزارت اطلاعات است. باید لیست سیاهی در این باره وجود داشته باشد تا کسی که می‌خواهد سرمایه جذب کند بداند از چه کسی نباید سرمایه بگیرد، چون ممکن است کارآفرین نداند سرمایه‌گذاری که اعلام آمادگی کرده است پشتش مثلاً به یک بهایی وصل است. باید جایی باشد که سریع بتواند از آنجا استعلام کند و در بوروکراسی نیفتد، چون کسب و کار امروز پول می‌خواهد نه اینکه شش ماه دیگر جواب بیاید که آیا از این طرف پول بگیرد یا نگیرد. مکانیسمش را طراحی کنیم و در عین حال کارآفرین را نترسانیم که پیش هر سرمایه‌گذاری نرو، ممکن است نشان‌دار باشد.

وی یادآور شد: با وجودی که کشور ما به خاطر استارت‌آپ‌ها سوار بر جو هست، اما سهم ما هیچ است. یکی از مجموعه‌های ما شِزان در حوزه hi-tech است که دستگاهی را طراحی کردند که با یک قطره خون بیمار تشخیص حمله قلبی را می‌دهد. این یک تحول جهانی است و توسط جوانان ایرانی طراحی شده است. همه اینها پیشنهاد خروج از کشور داشتند. دانشگاه هیچ کمکی به اینها نمی‌کند. باید واسطه‌های تجاری‌سازی بیایند، چون این واسطه 300 میلیون تومان اولش را داد و بعد او را به پویندگان راه سعادت، تولیدکننده دستگاه‌های آمبولانسی وصل کرد و تبدیل به فرصتی شد که این فناوری مثل ماژول زیر هر آمبولانسی نصب شود. وقتی طرف بالای سر بیمار می‌رود وارد فرآیند چند ساعته تشخیص حمله قلبی نمی‌شود. این قضیه باید با زنجیره‌های متصل به هم حل شود. در حالی که پیش از این ایده‌اش در دانشگاه داشت خاک می‌خورد. یکی باید بیاید و تجاری‌سازی آن را متحول کند.

ملایری اظهار کرد: 80 درصد شرکت‌های نوپای فناوری محور که در منطقه خاورمیانه دارد می‌آید از رژیم اشغالگر قدس است. این رژیم با 7 میلیون جمعیت تولید کشاورزی بالایی دارد. همه‌اش اتوماسیون و استفاده از فناوری است و لزوماً بر پایه جمعیت و اشتغال نیست. سهم ما خیلی پایین است و باید به این حوزه به صورت استراتژیک توجه و آن را تقویت و از کارآفرینان حمایت کرد.

نبوی با تأیید نظرات دکتر ملایری افزود: اینها می‌توانند بهره‌وری کشاورزی و صنعت را بالا ببرند.

محسن ملایری شرح داد: یک ایده تا زمانی که بر پایه نیاز صنایع و بازار نباشد ارزشی ندارد و شکل نمی‌گیرد و تجاری‌سازی نمی‌شود. ما دستمان را در دست صنایع گذاشتیم و به آنها گفتیم R&D و تحقیق توسعه بودجه زیادی می‌خواهد. با بودجه کم 50، 100 میلیون به شرکت‌های نوپا اینها نوآوری‌هایی می‌کنند که به درد شما می‌خورند. این‌گونه ارتباط صنعت و این شرکت‌ها را برقرار کردیم. قبلاً طول عمر شرکت‌ها در دنیا از شکل‌گیری تا مرگشان 65 سال بود که امروز این رقم به دوازده سال رسیده است، چون بازار به‌قدری تغییر می‌کند که این شرکت را می‌کشد. باید به نوآوری دقت کرد. دغدغه بازار قدیم ما همین است. بازار عوض می‌شود ما باید بتوانیم سوار موج شویم. جلوی موج را نمی‌توان گرفت، چون می‌آید و رد می‌شود باید روی آن سوار شد.

وی افزود: ما سراغ صنایع رفتیم و به‌جای اینکه از آنها بخواهیم در عرض یک دقیقه به ما ایده بدهند، می‌خواهیم در عرض یک دقیقه مشکلشان را بگویند. حالا نوآوری برای حل مشکل آن صنعت شکل می‌گیرد و تجاری‌سازی می‌شود. این چرخه اقتصادی می‌شود که نوآوری را بر پایه نیاز صنایع شکل می‌‌دهد.

برچسب ها: استارت‌آپ‌ها
 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: