به‌روز شده در: ۳۰ مهر ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۲
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۵۸۱۱
تاریخ انتشار: ۰۳ مهر ۱۳۹۶ - ۱۱:۵۶
امربه معروف، عدم حس خودبرتربینی به خاطر محجبه بودن همه و همه عباراتی بود که پزشک جوان و آینده‌دار تبریزی می‌گفت و وقتی یک روز از هفته گذشته در کنجی از میدان ولی‌عصر پایتخت شیوه نرم را دیدم دانستم امر به معروف بیش از هرچیز یک هنر است، هنری که اگر همه ما محجبه‌ها آن را یاد بگیریم به سادگی می‌توانیم جامعه را از آفات احتمالی فراموشی واجب فراموش شده مصون بداریم
نفیسه زارعی- واگن مترو غلغله است، از همه قشر آدمی میتوانی ببینی، دستفروشها هم میان جمعیت برای فروش محصولاتی که آوردهاند دست و پا میزنند تا شاید شلوغی صبح مترو چراغ دشت اولشان را روشن کند، میان هیاهوی خانمهایی که هنوز مثل من ردی غلیظ از خواب صبح در چشمهایشان پیدا میشود یک دفعه صدای مشاجرهای جدی توجهم را به خودش جلب میکند، «خانم این چه وضعیه، حداقل یک کم آرایشت رو کمتر کن، والا من که زنم....» این شروع یک دعوای تمام زنانه صبحگاهی است و جواب‌‌هایی که نگفتنش به بیان کردن آنها هزاربار میارزد. در هردو سر دعوا یک چیز مشترک مشاهده میشود زنی که آمربه معروف است و دخترک جوانی که حالا میان جمعیت ژست بیگناه به خودش گرفته؛ هردو آنها به یک اندازه نگران هستند اما جنس این نگرانی متفاوت است یکی نگران اولادش است که مبادا از راه راست منحرف شود و دیگری نگران خودش است که نکند دیده نشود، اینها را به سادگی میتوان از عبارات تند و برایی که بین هردو آنها مبادله میشود فهمید البته این دعواها و کشمکشها معمولا یک طرف سومی هم دارد، طرفی که یا آتشبیار معرکه است و یا آب روی این آتش می ریزد تا شعلهاش سبک شود و قائله با یک صلوات ختم بهخیر گردد.

موضوع امربهمعروف و نهیازمنکر که رهبر انقلاب از آن با عنوان واجب فراموش شده یاد میکند از آن موضوعات پربحثی است که افراد با آن برخوردهای متفاوتی دارند یک عده با درنظر گرفتن شرایط اصلا به سمت و سویش نمیروند و عدهای دیگر هم ترجیح میدهند تیز و برا به سراغش بروند اما این وسط یک گروه دیگری هم هستند گروهی از دختران و زنانی که با هر سنی معتقدند نباید امربه معروف ترک شود و یا قربانی رفتارهای نادرستمان گردد، بچههای گروه واجب فراموش شده از این دست هستند، لیلا میرزایی دانشجوی سال دوم پزشکی دانشگاه تهران است و از تبریز به تهران آمده و عضو این گروه است او درباره کارکردهای امربه معروف و شیوههای نرم میگوید:« ما نباید فراموش کنیم که به همان میزان که نماز و روزه بر ما واجب است امر به معروف و نهی از منکر هم جزو فروعات دین و واجب است اما متأسفانه این موضوع رو به فراموشی رفته است و شاید به این خاطر است که یا در این مسیر شیوههای درستی به کار نگرفتهایم و یا اینکه اصلا به خاطر ظهور و بروز بیشتر افراد خاطی ترجیح دادهایم به سراغ این مقوله نرویم اما باز این موارد باعث سلب مسئولیت از ما نشد همه زنان جامعه خواهران ما هستند برخورد رئوفانه با آنها باید در امر به معروف مدنظر قرار داده شود ما مخصوصا در موضوع حجاب معتقدیم همه مردم ما به ذات خود عفیف هستند و به مسائل دینی پایبندند و اگر به فرض حجاب را رعایت نمیکنند بیش از آنکه عمدی و نشانه دهنکجی به نظام باشد جاهلانه است این رفتار را میتوان اصلاح کرد البته مشروط بر اینکه ما خودمان را بالاتر و برتر از مخاطب امربه معروف نبینیم و اصل گروه ما بر همین مسئله استوار است.»

شیوه نرم، امربه معروف، عدم حس خودبرتربینی به خاطر محجبه بودن همه و همه عباراتی بود که پزشک جوان و آیندهدار تبریزی میگفت و وقتی یک روز از هفته گذشته در کنجی از میدان ولیعصر پایتخت شیوه نرم را دیدم دانستم امر به معروف بیش از هرچیز یک هنر است، هنری که اگر همه ما محجبهها آن را یاد بگیریم به سادگی میتوانیم جامعه را از آفات احتمالی فراموشی واجب فراموش شده مصون بداریم.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: