به‌روز شده در: ۳۰ مهر ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۲
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۵۷۹۲
تاریخ انتشار: ۰۲ مهر ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۳
آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی در گفتگو با شما:
علت حمله به این‌گونه هیئت‌ها و عزاداری‌ها این است که می‌بینند یک سال زحمت می‌کشند و کار می‌کنند و ده روز محرم همه آنها را به هدر می‌دهد
عاشوراى امام حسين(ع) الگوى جنگ هشت ساله‏ ما بود. امام(ره) اين جنگ را نعمت خدا می‌دانست. جنگ معرف ضعف ابرقدرت‌ها، زشتى، سوء نيت و شقى بودن آنها و معرف اقتدار اسلام شد. امام(ره) فرمود: «ما درصدد آزاد كردن انرژى متراكم عالم اسلام هستيم.» اين انرژى متراكم را چگونه مى‏خواهند آزاد كنند؟ با عاشورا. در باره اهمیت مراسم عزاداری محرم خبرنگار هفته‌نامه شما با آیت‌الله محی‌الدین حائری شیرازی به گفتگو پرداخت که در ادامه می‌خوانید.

در عصر حاضر ضرورت برگزاری مراسم‌ متعدد عزاداری در هیئت‌های مذهبی، مساجد و حسینیه‌ها را در چه می‌دانید؟ اصلاً هدف اصلی برپایی عزاداری‌های محرم چیست؟

در مقابل این همه سایت‌های مختلف، تلگرام و فضای مجازی و تسلطی که اجانب و دشمنان بر آن دارند، سرمایه‌تان چیست؟ در مقابل آنها چه دارید؟ می‌دانید چقدر وقت مردم در فضای مجازی صرف می‌شود؟ می‌دانید در این جنگ روانی فضای مجازی چند نفر از این طرف به آن طرف و برعکس می‌شوند؟ در چنین وضعی اینکه هیئت داشته باشید و در هر گوشه، خانه و محله‌ای عزاداری کنید، اگر قبلاً ضروری بود الان ضروری‌تر است. هر مجلس روضه‌خوانی مسائل بسیاری از فضای مجازی را حل می‌کند.

با توجه به اهمیت عزاداری در زنده نگه داشتن پیام قیام امام حسین(ع)، چرا نزدیک محرم عده‌ای به بهانه‌های مختلف با سخنان فریبنده و روشنفکری به اصل عزاداری و برپایی مراسم‌هایی از این دست حمله می‌کنند؟

علت حمله به این‌گونه هیئت‌ها و عزاداری‌ها این است که می‌بینند یک سال زحمت می‌کشند و کار می‌کنند و ده روز محرم همه آنها را به هدر می‌دهد. اینها می‌گویند ما اول مسئله این ده روز را حل و بعد کارهای دیگرمان را می‌کنیم. کسی شیر آب به حوض را باز کرده بود در حالی که از آن طرف آب حوض خالی می‌شد. از این طرف آب می‌آمد از آن طرف آب می‌رفت. گفت اول باید کاری کنم آب حوض خالی نشود. اینها زحمت می‌کشند و این حوض را پر می‌کنند و حسین بن علی(ع) می‌آید و آن را خالی می‌کند. برای همین ناراحتند. تقصیری هم ندارند.

عزاداری‌های چه تأثیراتی در جامعه فعلی می‌گذارد که دشمن سعی در حذف آنها دارد؟

آیا ترامپ چیزی برای ما گذاشته است؟ تهدیدی مانده است که نکرده باشد؟ امریکا برای اذیت ما کاری می‌توانسته و نکرده است؟ ما شبیه به چه دوره‌ای هستیم؟ دوره یزید بن معاویه. اوباما معاویه و ترامپ یزید است. دوره اوباما باید مذاکرات و برجام و این حرف‌ها درست شود. همان‌طور که امام حسن(ع) با معاویه صلح کرد و بازیش داد و با صلح زمان را از او گرفت و متوقفش کرد. معاویه می‌خواست تمامی شیعیان را بکشد. کاری هم برایش نداشت. کسانی که آن بلا را سر علی(ع) در جریان صفّین آوردند که نماینده علی(ع) به دست خودش علی(ع) را عزل کند، حالا که ایشان رفته بود می‌توانستند یک شبه حکم بدهند هر کس هر چه شیعه دید بکشد. امام حسن(ع) فرمود با هم صلح می‌کنیم و کنار می‌آییم. قرارداد صلح را نوشت. معاویه هم پیش خود فکر کرد آخر جنگ که معلوم نیست، صلح بهتر است و با نفوذ بیشتری می‌توانم کار کنم. در واقع امام حسن(ع) او را در طمع انداخت و از او زمان گرفت. حسین بن علی(ع) هم ده سال زمان گرفت و وقتی معاویه رفت، فرمود حالا وقت ما و موقع درگیری است، چون این دیوانه سر کار است.

چطور؟

ما می‌توانیم از دیوانگی او صد در صد برای معرفی خط، جهت و فکرش استفاده کنیم. یزید بن معاویه تمامی مشت‌های بسته اسلافش را باز کرد. همه اسرار کسانی که او را روی کار آورده بودند برملا کرد، چون نمی‌توانند او را از معاویه و معاویه را از قبلی جدا کنند. هر کسی را در نظر بگیرند آخرش به اولی می‌خورد و اینها به هم پیوسته‌اند. اینها هم می‌گفتند خودتان کاری کردید که به یزید بخورد. امام حسین(ع) می‌فرمود ما از این موقعیت حداکثر استفاده را می‌کنیم. یکی از استفاده‌هایش این بود که اجازه نداد فرزندش در خیمه تلف شود. بچه را آورد و آنها او را با تیر زدند. امام حسین(ع) فرمود اینها با این کار گور خودشان را می‌کَنند. حسین بن علی(ع) به اینها فرصت داد که خودشان را نشان بدهند. الان هم همین‌طور است. امریکا به دست چین و شوروی از بین نخواهد رفت.

چرا؟

چون اینها هیچ معنی فرهنگی و جهت و معنایی ندارند. اگر امریکا در مقابل ایران مات شود، در واقع بازی را واگذار کرده است، چون جنگ کشتاری نیست، بلکه جنگ شطرنجی است. در شطرنج شاه را نمی‌کشند، کیش می‌دهند. اگر بتواند کیش را برطرف کند که خودش را در می‌برد، اگر راهی نداشته باشد مات است. زنده به گورش می‌کنند. امریکا در هر مرحله‌ای که ایران به او کیش داده نتوانسته است کیش را برطرف کند. وقایع خاورمیانه را نگاه کنید. وارد افغانستان شد و با کیش رفت. وارد عراق شد و با کیش ما رفت. وارد سوریه شد به عنوان عاملی که با آنها کار کند الان هم این همه هزینه کرده است نمی‌داند چه کار کند. برجام هم او را مات کرده است. اگر برجام را بردارد دیگر به هیچ عهد امریکا نمی‌توانند اعتماد کنند. همه‌اش سر دو راهی‌هایی است که گیر کرده است. امریکا اول مات می‌شود و بعد از بین می‌رود. همین جریان با روسیه و چین هم هست. حرکت انقلاب اسلامی در مسیری که دارد می‌رود به اینها کیش می‌دهد و بعداً ماتشان می‌کند، چون اینها حرفی برای گفتن ندارند. امام(ره) می‌فرماید اسلام ابرقدرت‌ها را به خاک مذلت می‌کشاند.

آیا با این صحبت‌های روشنفکری و جذاب هدفشان نشانه گرفتن اصل اسلام و برچیدن آن از جامعه است؟

اینها عجله دارند و دعوایشان شده است. دو نفر دعوا کرده بودند و یکی می‌خواست به سمت دیگری چیزی را پرتاب کند دستش چیزی نبود قرآنی را که آن نزدیکی بود پرت کرد. اینها هم دارند از این کارها می‌کنند. این ها از عصبانیت است که دارد عاشورا را به طرف ما پرتاب می‌کند. این از دیوانگیشان است. چیز دیگری ندارند و می‌خواهند عاشورا را به طرف ما پرتاب کنند.

راه مقابله با این گونه هجمه‌ها از سوی عزاداران حسینی چیست؟

کارهایشان را معقول‌تر، منطقی‌تر، عمیق‌تر و ریشه‌دارتر بکنند که هر عاقلی می‌بیند بداند اینها دارند کار اساسی می‌کنند. کارهای زیربنایی امام حسین(ع) را فعال کنند، مثل خدمت به مردم و همسایه و حسن خلق. از عاشورا وفاداری را بیاموزند. از ابوالفضل‌العباس(ع) حق برادری را درک کنند. وقتی بدی‌های دشمن را می‌گوییم، این خوبی‌ها را وارد زندگی کنیم. این در مقابل آنها مهم است.

برای پربارتر شدن هیئت‌ها که مردم ضمن رسوم همیشگی عزاداری با هدف امام حسین(ع) آشنا شوند و آن را در زندگی خودشان پیاده کنند چه پیشنهادهایی دارید؟

باید بین ورودی و خروجی فرق باشد. خام بیاید و پخته برگردد. با بصیرت درجه یک بیاید و با بصیرت به توان دو برگردد. با ایثار کم بیاید و با ایثار بزرگ برگردد. همان‌طور که گروه‌های مقاومت با اخلاص معمولی می‌آمدند و اخلاص شهادت پیدا می‌کردند و می‌رفتند. طرف بچه‌اش به گروه مقاومت رفته و الان جزو اصحاب امام حسین شده است. به بچه دیگرش می‌گوید از او عقب نباشید. عَلم زمین مانده او را بردارید. هیئت‌ها باید همین‌طور باشند.

نظرتان را در باره مداحی‌ها هم بفرمایید.

مداح‌ها باید مواظب باشند. شعر لغزشگاه است. برای خودشان مربی و معلم داشته باشند. اگر دانشمندان بصیری مربی این هیئت‌ها شوند و اینها شعرهایشان را به آنها عرضه کنند و هر کدامش درست بود حفظ و نادرست‌ها را حذف کنند مقام مداحان بالا می‌آید، اما اگر صرفاً دلشان را به صوت خوش، خوش کنند و به محتوا توجه نکنند، بدانند که مداح‌ها مثل مژه ما هستند. جایگاهشان که جایگاه امام حسین(ع) است مثل مژه ارزش دارد اگر از این جایگاه حق بیرون آمدند و حرف نامربوط زدند مثل مژه‌ای می‌شوند که از چشم افتاده است. مژه‌ای که از چشم می‌افتد در دستمال کاغذی که قایمش نمی‌کنند، می‌اندازندش سطل آشغال. اینها در جایگاهشان مثل مژه‌اند، اما اگر حرف نامربوط زدند خود جایگاهشان آنها را حذف می‌کند. مداحی شب نیمه شعبان می‌خواست راجع به امام زمان(ع) بگوید ضمناً مردم کف هم بزنند. این فرازهای دعای ندبه را می‌خواند: «عَزیزٌ عَلَىَّ أَنْ أَرَى الْخَلْقَ وَ لا تُرى»، «عَزیزٌ عَلَىَّ أَنْ أَبْکِیَکَ وَ یَخْذُلَکَ الْوَرى». او می‌خواند و مردم هم کف می‌زدند! اینها باید با گریه خوانده شود نه با کف زدن. گفتم ضبطش کنند و مدرکش هست. به یکی از مداح‌ها گفتم کارهایت را نگاه کن. «عَزیزٌ عَلَىَّ» می‌گفت و از مردم کف زدن می‌گرفت. اگر طرف بخواهد ایراد بگیرد اینها را شاهد مثال می‌آورد و به مردم نشان می‌دهد و می‌گوید اینها این‌جوری هستند. اینها رخنه‌هایی است که باید آنها را بست.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: