به‌روز شده در: ۳۰ مهر ۱۳۹۶ - ۱۳:۵۲
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۵۶۷۱
تاریخ انتشار: ۲۰ شهريور ۱۳۹۶ - ۰۹:۵۳
به مناسبت درگذشت عارف نامدار خواجه عبدالله انصاری
الهی ظاهری داریم بس شوریده و باطنی داریم به خواب غفلت آلوده و دیده ای پر آب گاهی در آتش می سوزیم و گاهی در آب دیده غرق.
عبدالله بن ابیمنصور انصارى هروى‏ با کنیه ابواسماعیل در میان عموم مردم، به خواجه عبدالله انصاری شهرت دارد. خواجه عبدالله که به «شیخ الاسلام» نیز معروف است از نوادگان ابو ایوب انصاری؛ صحابه پیامبر اسلام (ص) بود. او در سال 396 هجری در افغانستان امروزی که در آن زمان، بخشی از ایران بود، متولد شد. این عالِم اسلامی؛ از صوفیان بزرگ زمان خود بود و در عبادات و مناجات، بسیار تلاش میکرد. از آثار او چنین بر میآید که در علوم مختلف دینی، متبحر و صاحبنظر بود. برخلاف بسیاری از صوفیان، در حدیث نیز دارای معلومات بسیار و حتی صاحبنظر بوده است. معروف ترین اثر او که هنوز هم در بین مردم مورد عنایت و علاقه قرار دارد مناجات نامه اوست. در زیر به فرازهایی از مناجات های زیبای پیر هرات (لقب خواجه عبدالله) اشاره ای گذرا

می کنیم.

- در عجبم از کسی که کوه را می شکافد تا به معدن جواهر برسد، ولی خویش را نمی کاود تا به درون خود راه یابد.

- الهی در جلال رحمانی، در کمال سبحانی، نه محتاج زمانی و نه آرزومند مکانی، نه کس به تو ماند و نه به کسی مانی. پیداست که در میان جانی، بلکه جان زنده به چیزی است که تو آنی.

- الهی چون در تو نگرم از جمله تاج دارانم و چون در خود نگرم از جمله خاکسارانم خاک بر باد کردم و بر تن خود بیداد کردم و شیطان را شاد؛ الهی در سر خمار تو دارم و در دل اسرار تو دارم و بر زبان اشعار تو؛ الهی اگر گویم ستایش و ثنای تو گویم و اگر جویم رضای تو جویم؛ الهی اگر طاعت بسی ندارم اندر دو جهان جز تو کسی ندارم.

- الهی ظاهری داریم بس شوریده و باطنی داریم به خواب غفلت آلوده و دیده ای پر آب گاهی در آتش می سوزیم و گاهی در آب دیده غرق.

- الهی چون آتش فراق داشتی با آتش دوزخ چه کار داشتی. الهی روزگاری ترا می جستم خود را می یافتم! اکنون خود را می جویم ترا یافتم! الهی بر عجز و بیچارگی خود گواهم و از لطف و عنایت تو آگاهم! خواست خواست تو است من چه خواهم؟

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: