به‌روز شده در: ۲۰ آبان ۱۳۹۸ - ۱۰:۰۴
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۴۲۴۴
تاریخ انتشار: ۲۱ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۳
ورق زدن تاریخچه انتخابات‌‌هایی که در دوران حیات انقلاب اسلامی برگزارشده است این حقیقت را روشن می‌کند که از دهه‌ 70 به بعد حوزه زنان و مسائل جانبی آن‌یکی از مهم‌ترین مسائلی است که کاندیداهای گوناگون پیرامون آن طرح و برنامه‌هایی را ارائه کرده‌اند که بیشتر آن‌ها در قالب شعار باقی‌مانده است
مطهرهسادات هاشمی- سرمایهگذاری بر روی قشر خاکستری در هر انتخاباتی بهعنوآنیکی از برگهای برندهای بهحساب میآید که گروهها و طیفهای مختلف سیاسی در پی جلب آن هستند، این موضوع تنها مختص انتخابات در ایران نیست؛ بلکه کشورهای گوناگون جهان وقتی در حال تجربه رویداد رفراندوم در سطوح ملی هستند این موضوع نمود بیشتری پیدا میکند، گاهی هم در میان بازیهای انتخاباتی بازی با موضوعات خاکستری محور

سیاست ورزیهای رسانهای قرار میگیرد؛ اما در بین تمام این بده بستانهای سیاسی و حرفهای که میان کاندیداهایی که قرار است محل انتخاب مردم واقع شوند موضوع زنان و مسائل مرتبط با آن سهم به سزایی را به خود اختصاص میدهد.

ورق زدن تاریخچه انتخابات‌‌هایی که در دوران حیات انقلاب اسلامی برگزارشده است این حقیقت را روشن میکند که از دهه 70 به بعد حوزه زنان و مسائل جانبی آنیکی از مهمترین مسائلی است که کاندیداهای گوناگون پیرامون آن طرح و برنامههایی را ارائه کردهاند که بیشتر آنها در قالب شعار باقیمانده است؛ کافی است انتخابات یازدهمین دوره ریاست جمهوری و یا حتی انتخابات مجلس دهم را که از حافظه تاریخیمان فاصله چندانی نگرفته است مرور کنیم تا متوجه شویم زنان تا چه اندازه محور مذاکرات و مناظرات انتخاباتی بودند.

در این دوره از دو رفراندوم پیشرو؛ یعنی انتخابات شورای اسلامی شهرها و روستا و انتخابات ریاست جمهوری این جریان به قوت قبل و شاید شدیدتر ادامه دارد و هرچقدر بهروزهای انتخاب شدن نزدیک میشویم قطعاً شاهد حرفهای گوناگونی از جنس زنانه خواهیم بود، حرفهایی که میباید مطالبات اصلی جامعه زنان را پوشش دهد، مطالباتی که به نقش فعال زن بر مبنای گفتمان اصیل انقلاب اسلامی تأکید میکند.

اما نکته مهم آنجا خود را نمایان میکند که پای مانکنهای انتخاباتی به میدان باز میشود، این مانکنها عموماً حول جذب آرای خاکستری میچرخند و یکی از مهمترین موضوعات مطرحشده از سوی آنها مسئله حجاب و یا تأکید بر جنسیت زدایی است، نمونه عینی این مسئله در روزهای نوروز که بساط دیدوبازدیدها حتی به سبک مجازی هم گرم بود خودش را در صفحه اجتماعی منتخب یازدهم نشان داد، جوانگرایی با اشاره بهظاهر غیرمستقیم به چهره زنان یا دخترانی که تاکنون نشان دادهشده در شهرهای بزرگی نظیر پایتخت که دغدغههای اقتصادی کمتری در میان یک قشر خاص بهندرت مشاهده میشود آنهم در یک روز برفی مفرح به اشتراک گذاشته شد؛ هرچند در همان روزهای نخست به یمن وجود شبکههای اجتماعی این موضوع با بازخوردهای گوناگونی از سوی دغدغه فرهنگی مواجه شد اما نکته دیگر بهویژه در این روزهای اخیر تأکید دوباره بر سرفصل مبهم عدالت جنسیتی است، سرفصلی که هنوز بعد از گذشت 4 سال از عمر دولت یازدهم تنها به شکلی شعارگونه مطرحشده و هرگز در خصوص شفافسازی ماهیت آن در حوزه زنان اقدامی صورت نپذیرفته است این در حالی است که درست در برههای مانند انتخابات مجلس شورای اسلامی با ایجاد کمپینهایی برای حضور حداکثری زنان در قالب نماینده خانه ملت نوعی توازن جنسیتی مدنظر غرب دنبال میشد و در عمل باوجودآنکه همه زنانی که پایشان به خانه ملت باز شد غریب بهاتفاق از میان اعتدالگراها برگزیدهشده و با نگاهی منتقدانه و اصلاحطلبانه به فراکسیون زنان و خانواده مجلس علیرغم شعارهایی که از سوی آنها مطرح میشد عملکردی که انتظار میرفت مشاهده نشد و همچنان مشکلات جدی در رفع ایرادات قانونی مطالبات زنانهای که نیاز به عنایت و توجه مجلس دارد به قوت خودش باقی است.

درمجموع گذر از هر انتخابات و مرور برگهایی از وعدههای دادهشده نشان از حضور پدیدهای به نام مانکنیسم انتخاباتی در حوزه زنان دارد، این امر بدین معناست که موضوعات و مطالبات زنان عموماً مقطعی نگریسته میشود و تنها در حد یک ویترین خوشایند برای جذب رأی است، البته این مقوله در کشور ما به حدواندازهای که در کشورهای غربی و یا جهانسومی رایج است، مرسوم و مورد اقبال نیست زیرا در این کشورها عموماً به تعبیر متخصصان و محققان این حوزه، زنان جنس دوم و مورد تظلم هستند و همین موضوع باعث میشود تا این قبیل از موضوعات در نظر آنها مهم جلوه کند این در حالی است که اکنون نگاه به وضع آشفته آمریکا و جنبشی که بهواسطه اجحاف دریکی از طبیعیترین حقوق آنها؛ یعنی امنیت صورت گرفته است پوچ بودن سیستم فکری و عملی غرب را بهخوبی افشا میکند.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: