به‌روز شده در: ۱۵ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۵:۰۵
logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۴۲۱۷
تاریخ انتشار: ۲۰ فروردين ۱۳۹۶ - ۱۶:۲۳
عدم تحقق وعده‌ها و نارضایتی عمومی جامعه و گرایش بالای رأی منفی به آقای روحانی و شاکله راهبردی و سیاست‌های خارجی و داخلی دولت و فرایندی که استعداد بحران‌های اجتماعی و اقتصادی را به دنبال دارد، موجب شکل‌گیری نوعی گفتمان دفاعی، توجیهی و تغییر صورت‌ها توسط همراهان آقای روحانی گردید
نصر عزیزی- در یازده انتخابات ریاست جمهوری گذشته، دومین باری است که در دور دوم اهمیت رقابت نسبت به دور اول کمتر نیست. یک‌بار در سال 88 و شورش جناح رقیب علیه آقای احمدی‌نژاد که همه ابعاد رقابت عملیاتی گردید و این بار هم همه شرایط به سمت رقابتی همه‌جانبه در حال شکل‌گیری است. البته اصل رقابت‌های پایان دوره 8 ساله طبیعی است و محل بحث نیست در این نوشته بنا به تحلیل چرایی این دو رقابت نیست. ولی از باب مقدمه و مدخل می‌توان همه تحلیل‌ها را به عملکرد دولت آقای روحانی نسبت داد و ناکامی این دولت را در تحقق وعده‌ها با توجه به شرایط زمانی مبنای ورود به یک رقابت جدی دانست.

بنابراین عدم تحقق وعده‌ها و نارضایتی عمومی جامعه و گرایش بالای رأی منفی به آقای روحانی و شاکله راهبردی و سیاست‌های خارجی و داخلی دولت و فرایندی که استعداد بحران‌های اجتماعی و اقتصادی را به دنبال دارد، موجب شکل‌گیری نوعی گفتمان دفاعی، توجیهی و تغییر صورت‌ها توسط همراهان آقای روحانی گردید که حداقل به ده رویکرد شروع‌شده تبلیغاتی آن اشاره می‌شود:

1- آمار سازی و گفتاردرمانی در خصوص نرخ رشد، نرخ بیکاری، نرخ سرمایه‌گذاری، واردات، صادرات، قاچاق، مقابله با آسیب‌های اجتماعی، وضعیت رفاهی مردم، فضای کسب‌وکار، شاخص‌های پیشرفت، اقتصاد مقاومتی و طرح‌های افتتاحی و ده‌ها مورد دیگر تا شاید دولت یازدهم دفاع قابل قبولی داشته باشد، درحالی‌که واقعیت‌های جامعه و آمارهای حقیقی و مطالعات انجام‌گرفته و... خلاف این است که قابل‌انکار نبوده و آقای روحانی در مناظرات دفاعی ندارد جز اینکه مشکلات را به دولت قبل نسبت دهد.

2- تغییر کلی صورت انتظار جامعه؛ آقای روحانی راهی جز این ندارد که فضا را از طرح مطالبات عمومی مردم و وعده‌های داده‌شده به سمت دیگر تغییر دهد و این تغییر ازنظر ارزشی با مبانی دینی و انقلابی سازگاری نداشته باشد برای مثال ایشان باید جواب دهند چرا آمار طلاق به 25 درصد رسیده یا چرا سن مجردی بالای سی سال شده و یا چرا 70 درصد زندانیان به دلیل چکهای برگشتی به زندان رفته‌اند، ممکن است با طرح گشت ارشاد، طرح بهشت رفتن مردم، طرح آزادی دختران و پسران و امثال این‌ها سؤال اساسی جامعه را منحرف سازد کما اینکه این کار شروع گردید.

3- طلبکاری به‌جای بدهکاری، دولت روحانی جسارت عذرخواهی از عدم تحقق وعده‌ها را ندارد. البته در خصوص سبد کالا مستند عذرخواهی دارد ولی موهوماتی را که تاکنون در فضای تبلیغاتی تحت عنوان نجات دادن کشور از پرتگاه سقوط، طرح عزت ایرانیان، بحث تحریم‌ها، نرخ رشد و تورم و نفت خام فروشی را به‌عنوان دستاوردهای موهوم و طلبکاری از منتقدان در دستور کاردارند.

4- ضرب‌المثل کی بود کی بود من نبودم در طراحی‌های تبلیغاتی غربی جایگاهی دارد؛ یعنی مردم از هر موضوعی که در قریب 400 وعده انتخاباتی سال 92 آقای روحانی سؤال نماینده باوجود اسناد و مکتوبات و حافظه عمومی، پاسخی مناسب یا نسبت دادن به دولت قبل و منتقدان و جریان رقیب و حتی نهادهای خارج از حیطه دولت و بخصوص قوه قضائیه خواهند داد برای همه این‌ها مستنداتی در اظهارات آقای روحانی درگذشته و سایر طرفداران وی و رسانه‌های منتسب وجود دارد.

5- طرح تهدید آمریکا به حمله نظامی شگرد تبلیغاتی دروغ و ناپسندی است که بارها دولت روحانی به آن استناد کرده‌اند و در برنامه‌های تبلیغاتی شروع‌شده خواهند گفت اگر دولت روحانی سرکار نیاید؛ آمریکا به ایران حمله خواهد کرد. البته از باور کسانی که به کدخدایی آمریکا اعتراف دارند، بعید نیست ولی توجه داشته باشند که همین مردم می‌دانند آمریکا ببر توخالی است که تاکنون هیچ غلط نظامی نتوانست انجام بدهد و به فرمایش رهبری اگر امریکا یک روز توان و امکان حمله به ایران را داشت، آن روز را از دست نمی‌داد.

6- مظلوم‌نمایی دولت آقای روحانی که نماد آن را می‌توان در توهین‌های متعدد رئیس دولت به منتقدان و تکرار شعار نمی‌گذارند و یا مدیران مظلوم و خدمتگزاری که تهمت حقوق‌های نجومی به آن‌ها نسبت داده می‌شود، مشاهده کرد. بزرگ‌نمایی این مظلومیت در مشی اعتدالی و پرهیز از افراط‌وتفریط و گروه‌گرایی و جریان گرایی می‌باشد. درحالی‌که مدعیان اعتدال به مدیریت جریان فتنه فرورفتند و تازه طلبکار مردم شدند.

7- تخریب رقیب و رقبا، دستور کاری است که در انتخابات مجلس گذشته در سطح گسترده تبلیغاتی و عملیاتی شد و بهانه هم برخی ضعف‌های عملکرد آقای احمدی‌نژاد منهای اصولگرایی بود که خود بارها گفته‌اند اصولگرا نبوده و نیستم؛ زیرا برای توفیق در رقابت باید رقیب تراشی شود و به آن حمله شود. نشانه‌های این تخریب را می‌توان در رسانه‌های زنجیره‌ای همراه و هماهنگ با رسانه‌های دشمن مشاهده نمود. جالب این است اتهام رقبا و تخریب آن‌ها، جملگی اموری هستند که برای دفاع از انقلاب و آرمان‌های امام راحل و در جبهه مقابل استکبار جهانی، انجام گردید؛ و موضوع تخریب اموری هستند که امام راحل با پیش‌بینی الهی در وصیت‌نامه‌شان به آن‌ها اشاره و هشدار به مردم دادند.

8- مقصر سازی دیگران برای فرار از پاسخگویی رویکرد دیگر آمار سازان و بانیان گفتاردرمانی است که دلیل هر ناتوانی و عقب‌گرد و فقر و فساد و تبعیض و رانت‌خواری و سوءاستفاده و بدهکاری و مقروض نمودن دولت و قاچاق کالای رسمی و ده‌ها مورد دیگر را به دیگران و بخصوص دولت هشت سال و دوازده سال پیش نسبت بدهند برای نمونه اگر از فساد 8 هزارمیلیاردی و پرونده برادر رئیس‌جمهور و نفوذی‌ها بحثی شود، جواب آن سه هزار میلیارد و محاکمه فلان مسئول زندان رفته و بعضاً هم بدون پاسخ و دلیل باشد. البته سپاه پاسداران هم از نگاه این‌ها مقصر گرفتاری‌های جامعه است.

9- تهدید به افشاگری‌های موهوم برای تشویش اذهان عمومی و حفظ یا جلب رأی و یا متهم‌سازی موهوم که کاری محرمانه بوده ولی در رویکردهای تبلیغاتی این دو جریان در دستور کار است به مواردی نیز در رسانه‌های زنجیره‌ای اشاره‌های موهومی شده است.

10- تلاش برای دوقطبی سازی انتخابات که رهبری آن را منع فرموده‌اند زیرا در دو قطبی‌سازی ضعف‌ها پوشش داده می‌شود. حقایق پنهان می‌ماند، شفافیت‌ها به حاشیه می‌رود، هدف منحرف می‌شود، فرصت برای ارزیابی مردم از دست می‌رود. غبار فتنه فضا را آلوده می‌سازد. معیارهای دینی و اخلاقی از متن خارج می‌شوند. تهمت‌ها رگباری می‌شوند، واقعیت‌ها وارونه می‌شوند و امکان دفاع و شفاف شدن اوضاع فراهم نمی‌شود و این همان است که جریان فتنه در ائتلاف با جریان اعتدال خواهان آن هستند.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: