logo
تازه های سایت
کد خبر: ۲۱۵۵۸
تاریخ انتشار: ۲۴ مرداد ۱۳۹۵ - ۱۶:۱۱
بطور حتم نگاه انتخاباتی با رویکرد ولنگاری فرهنگی، نگاهی تحقیرآمیز به شخصیت حقیقی و اجتماعی آحاد مردم است که به سبک غربی‌ها مردم ابزار رأی واقع می‌شوند و در حال حاضر انحراف فضای افکار عمومی از مسائل کلیدی مطالبات مردم و وعده‌های انتخاباتی آقای روحانی و بی‌عدالتی‌های جاری و برنامه ششم توسعه و رکود و بیکاری و دیگر ناهنجاری‌های اجتماعی در دستور کار اتاق فکر این جریان است.
نصر عزیزی- ولنگاری فرهنگی خط لیبرالی فرهنگی و با بی تفاوتی ارزشی فرهنگی و با حساسیت‌زایی فرهنگی در جامه است که علاوه بر تأثیرات تهاجم فرهنگی و نبرد نرم، به اقتضای طبیعت لذت‌جویی و پیروی از خواهش‌های نفسانی طرفدارانی هر چند معدود در جامعه دارد.

زمینه ولنگاری فرهنگی چه غرب بخواهد یا نخواهد، و چه تهاجم فرهنگی اثرگذار باشد یا نباشد، چه مکتب لیبرالی فرهنگی غربی طرفدارانی داشته باشد و یا نداشته باشد، وجود دارد. زیرا بر اساس مبانی دینی و قرآنی قبل از همه اینها شیطان درون انسان فعال همبستگی و همراه هست، حال اگر برنامه‌های شیطان شکل و شمایلی و محتوای ساختاری و نظام‌مند داشته باشد، محصول‌اش شیطان بزرگ می‌شودکه برای تسلط بر روح و افکار انسانها و نظامهای سیاسی جهان برنامه‌های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی را با هم به اجرا گذاشته و نیازمند مقوله ولنگاری فرهنگی است.

اما اختلاف ارزشگرایان و یا اصولگرایان و یا به تعبیر آنها بنیاد‌گرایان با دیگر رقبای اصلاح‌طلب و یا جریان به اصطلاح چپ و یا معتدلان از جنس گروه کاری دکتر حسن روحانی در چیست؟ حال هر اندازه بگوییم اختلافات سلیقه‌ای است که تا حدودی درست بوده و ناشی از نوع فهم و درک و برداشت‌ها و ظرفیت‌های فکری افراد و بعضی مسئولان می‌باشد، ولی نکته اصلی اختلافات در همین جا مشخص می‌شود که در نظام جمهوری اسلامی با قانون اساسی دینی و نظارت شورای نگهبان و رأس ولایت فقیه و حضور مراجع عظام تقلید و نهادهای مذهبی، باز هم جریانی انتخاباتی به نوعی به برنامه‌های فرهنگی و ترویج آن در جامعه متوسل می‌شوند که با مبانی دینی و مذهبی سازگاری ندارد. حاشیه‌های برگزاری کنسرت‌ها که در اصل بعضی از آنها با شروطی مناقشه‌ای نیست، یا تسامح و تساهل در خصوص پدیده بی حجابی و یا بدحجابی و حتی کشف حجاب و یا انتشار کتب ضاله و مجوز دادن به آنها در نمایشگاهها و یا تجلیل از نویسندگان مزدور و منحرف و وابسته به بیگانه و یا خط سازش‌گرایی در مطبوعات و یا توسل به دروغ و شائبه‌آفرینی‌ها در مواضع سیاسی، از مصادیق بعضی از ولنگاری‌های فرهنگی است که از ابزار هنر نیز برای تشویق و ترغیب‌ها و جلب مخاطبان از آن استفاده می‌شود.

سؤال اصلی این است آقایان مسئولان که از روزنه تأیید صلاحیت‌ها با احراز بعضی شروط عبور کرده‌اند و بر این اساس رأی اعتماد ملت و نمایندگان را گرفته‌اند و قسم جلاله برای ایفای تعهدات و مسئولیتها خورده‌اند، چرا نسبت به این نوع مجوزها و ترویج و یا تأیید آنها قصور و یا تقصیر و یا تعمد به خرج می‌دهند؟

فعال‌سازی جریان کنسرت‌ها آن هم با چراغ سبز نشان دادن به اختلاط‌های غیرشرعی و بدحجابی و مدگرایی تقلید وار بی هدف در پوشش‌ها و تحریک‌های غیرمتعارف، در یک کشور اسلامی چه چیزی را اثبات می‌کند؟

آیا دهن کجی بعضی از مسئولان با بی تفاوتی آنها نسبت به برخی رویدادهای فرهنگی که با اطمینان رواج آنها را در خانواده صلاح نمی‌دانند، حاکی از چه رویداد نامیمونی در نوع نگرش و دیدگاههای بعضی مسئولان است؟

از هر چه بگذریم، با کمال تأسف بهره‌برداریهای انتخاباتی از این نوع تجمعات و گردهمایی‌ها و فضاسازی‌های دو قطبی مخالف و موافق و جبهه‌گیری‌ها و حتی تنش‌آفرینی‌ها یکی از اهداف طراحان با تأثیرپذیری از خط نفوذ است که شاید سبد رأی در لایه‌ای از اقشار جامعه افزایش یابد!!

بطور حتم نگاه انتخاباتی با رویکرد ولنگاری فرهنگی، نگاهی تحقیرآمیز به شخصیت حقیقی و اجتماعی آحاد مردم است که به سبک غربی‌ها مردم ابزار رأی واقع می‌شوند و در حال حاضر انحراف فضای افکار عمومی از مسائل کلیدی مطالبات مردم و وعده‌های انتخاباتی آقای روحانی و بی‌عدالتی‌های جاری و برنامه ششم توسعه و رکود و بیکاری و دیگر ناهنجاری‌های اجتماعی در دستور کار اتاق فکر این جریان است.

آنها که یقین دارند این رویکردهای ولنگار با مبانی نظام و سیاستهای رهبری و مواضع مراجع عظام تقلید و احکام جاری دینی مغایرت و مباینت داشته و بر آن اصرار می‌ورزند و حتی با نیروی انتظامی به عنوان ضابطان اجرایی امر به معروف نهی از منکر مخالفت می‌کنند، همان راه انحرافی غرب را می‌روندکه با عجز و ناتوانی منطقی و خلاء مبانی دینی و شرعی در حوزه سیاسی متوسل به فتنه 88 می‌شوند، در حوزه اقتصادی با گریز از راهکارهای ساده اقتصاد مقاومتی، متوسل به برجام و خط اعتماد به آمریکا می‌شوند و در حوزه فرهنگی، سرگرم‌سازی، مشغول‌سازی، لذت‌خواهی غیرمشروع و ولنگار را در دستور کار قرار می‌دهند تا شاید بتوانند بخشی از نقشه مهندسی انتخابات و افکار عمومی را در جلب و جذب رأی لایه‌ای از جامعه اجرا نمایند که جا دارد مردم بیداری و هوشیاری خود را در این رویکردهای نامیمون و سیاست‌بازی نشان دهند.

 
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: